Traducción generada automáticamente
Wat 'n Rare Man
Willem Duyn
Wat 'n Rare Man
Het is nu al meer dan zo'n jaartje of zeven geleden
Ik weet het nog heel goed, nou, dat was me een tijd
Ik verdiende veel geld en ik wilde 't ook goed
besteden
Nou, dat is me gelukt, binnen 'n jaar was ik 't
allemaal kwijt
Ik zwaaide dag en nacht maar met m'n gouwe vinger
rond, ja, ja
'k Dacht dat iedereen me dan fantastisch vond, ja, ja
Dus ik draafde en doolde maar door
Waar had ik die poen anders voor
Laat ze maar kletsen: "Wat een rare man, wat een rare
man"
Ik leefde maar raak, dat is waar, moet ik eerlijk
bekennen
Wat een ander daar van dacht, nou, dat deed me geen
fluit
Ja, ik vond 't te gek om m'n vrienden en mezelf te
verwennen
Maar achter m'n rug lachten zij me heel hartelijk uit
Ik zwaaide dag en nacht maar met m'n gouwe vinger
rond, ja, ja
'k Dacht dat iedereen me dan fantastisch vond, ja, ja
Dus ik draafde en doolde maar door
Waar had ik die poen anders voor
Laat ze maar kletsen: "Wat een rare man, wat een rare
man"
Dus ik kwam in de goot, ja, daar kon je natuurlijk op
wachten
De vrienden die ik had heb ik nooit meer gezien
Niet dat 't me spijt, want ik zie ze nog vaak in
gedachten
En ze komen beslist boven water als ik weer wat
verdien
Ik zwaaide dag en nacht maar met m'n gouwe vinger
rond, ja, ja
'k Dacht dat iedereen me dan fantastisch vond, ja, ja
Ook de kind'ren, die hadden me door
'k Hoor hun stemmen nog vaak in m'n oor
Ik hoor ze zingen: "Wat een rare man, wat een rare man
Wat een rare man, wat een rare man"
Jullie moeten niet zeuren
Dit zal me nooit meer gebeuren
Maar wat gedaan is, is gedaan
Ik zwaaide dag en nacht maar met m'n gouwe vinger
rond, ja, ja
'k Dacht dat iedereen me dan fantastisch vond, ja, ja
Ik zwaaide dag en nacht maar met m'n gouwe vinger
rond, ja, ja
'k Dacht dat iedereen me dan fantastisch vond, ja, ja
Ik zwaaide dag en nacht maar met m'n gouwe vinger
rond, ja, ja
'k Dacht dat iedereen me dan fantastisch vond, ja, ja
Qué Hombre Más Raro
Han pasado más de unos siete años
Recuerdo muy bien, vaya época
Ganaba mucho dinero y quería gastarlo bien
Y vaya si lo logré, en un año lo perdí todo
Agitaba mi dedo de oro día y noche, sí, sí
Pensaba que todos me considerarían fantástico, sí, sí
Así que seguía vagando sin rumbo
¿Para qué más quería ese dinero?
Déjalos hablar: 'Qué hombre más raro, qué hombre más raro'
Vivía a lo loco, debo admitirlo
Lo que pensaran los demás, no me importaba un comino
Me encantaba consentir a mis amigos y a mí mismo
Pero a mis espaldas se reían de mí a carcajadas
Agitaba mi dedo de oro día y noche, sí, sí
Pensaba que todos me considerarían fantástico, sí, sí
Así que seguía vagando sin rumbo
¿Para qué más quería ese dinero?
Déjalos hablar: 'Qué hombre más raro, qué hombre más raro'
Así que terminé en la calle, era de esperarse
A los amigos que tenía nunca más los vi
No es que me arrepienta, porque los veo a menudo en mis pensamientos
Y seguro resurgirán cuando vuelva a ganar algo
Agitaba mi dedo de oro día y noche, sí, sí
Pensaba que todos me considerarían fantástico, sí, sí
Incluso los niños, me tenían calado
Escucho sus voces a menudo en mis oídos
Los escucho cantar: 'Qué hombre más raro, qué hombre más raro
Qué hombre más raro, qué hombre más raro'
No se quejen
Esto nunca me volverá a suceder
Pero lo hecho, hecho está
Agitaba mi dedo de oro día y noche, sí, sí
Pensaba que todos me considerarían fantástico, sí, sí
Agitaba mi dedo de oro día y noche, sí, sí
Pensaba que todos me considerarían fantástico, sí, sí
Agitaba mi dedo de oro día y noche, sí, sí
Pensaba que todos me considerarían fantástico, sí, sí
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Willem Duyn y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: