Als de witte rozen bloeien gaan

Cuando las rosas blancas florecen

Als de witte rozen bloeien gaan

El momento de la despedida había llegadoHet uur van afscheid was gekomen
Su barco debía volver al marZijn schip moest weer naar zee
Ella preguntó con lágrimas en los ojosZe vroeg met tranen in haar ogen
Llévame contigoNeem mij toch met je mee
Él dijo: no llores, chicaHij zei: je moet niet huilen meisje
Pronto estaré de vuelta contigoStraks ben ik weer bij jou
Este es definitivamente mi último viajeDit is beslist mijn laatste reisje
Y entonces serás mi esposaEn dan wordt jij m'n vrouw

Estribillo:refrain:
Cuando las rosas blancas florecenAls de witte rozen bloeien gaan
Las campanas de boda sonarán para nosotrosZullen bruiloftsklokken voor ons slaan
Nunca me alejaré de tiNooit ga ik dan meer bij jou vandaan
Cuando las rosas florecenAls de rozen bloeien gaan

Su marinero nunca regresóHaar zeeman is nooit weer gekomen
Su barquito quedó en el marZijn scheepje bleef op zee
Se han ido todos sus hermosos sueñosVoorbij zijn al haar mooie dromen
Sin boda para los dosGeen bruiloft voor hen twee
Sus más hermosas rosas blancasHaar allermooiste witte rozen
Ahora las recoge para élPlukt zij nu voor hem af
Y con lágrimas en los ojosEn met de tranen in haar ogen
Las coloca en su tumbaLegt zij ze op zijn graf

Estribillorefrain
Estribillorefrain