Loup Garou (Ignoramus - Pragnienie Nicości)

Loup Garou (Ignoramus - Anhelo de Vacío)

Loup Garou (Ignoramus - Pragnienie Nicości)

Espíritu suave, antaño valiente, que en la batalla brillaba,Duchu mdły, ongiś dzielny, któryś w boju słynął,
Cuando la Esperanza despertaba pasiones con su espuela -Gdy Nadzieja ostrogą budziła zapały -
¡Hoy no quiero montarte! Descansar parecería apropiado,Dziś dosiąść ciebie nie chce! Spocząć by się zdało,
Como un cardo que cae, porque una roca se enreda.Jak chabecie, co pada, bo się głaz nawiną.

¡Ya es suficiente, mi corazón! Duerme en tu entumecimiento.Dosyć już, serce moje! Śpij snem otępiałym.

Espíritu, ¡has sufrido una derrota! ¿Qué te queda?Duchu, poniosłeś klęskę! Cóż ci pozostało?
El llamado del amor, el llamado de la lucha se desvanecieron en la distancia;Zew miłości, zew walki w dali się rozpłynął;
¡Adiós, tambor de guerra, suspiro del violín!Żegnaj, werblu wojenny, westchnienie wiolinu!
La alegría no tentará a un corazón que se ha petrificado.Radość nie skusi serca, które skamieniało.

Primavera, encantadora primavera, tu encanto ha pasado!Wiosno, wiosno czarowna, powab twój przeminął!

Y el tiempo me absorbe lentamente, los días fluyen uno tras otroI czas mnie wchłania z wolna, dni za dniami płyną
Como la nieve que sigue cayendo sobre un cuerpo inerte;Niczym śnieg, co wciąż sypie na bezwładne ciało;
Hoy abarco con la mirada toda la tierra desde arribaDziś wzrokiem obejmuję z góry ziemię całą
Y ya no busco refugio en ella de cara al invierno.I nie szukam już na niej schronienia przed zimą.

¡Arrástrame, llévame contigo, destrúyeme, avalancha!Porwij mnie, weź mnie z sobą, zniwecz mnie, lawino!