Ein Ding Im Spiegel

Een Ding In De Spiegel

Ein Ding Im Spiegel

Koud licht, hoe valt het van bovenKaltes licht, wie fällt's von oben
Stof, dat danst in stralen verwevenStaub, der tanzt im strahl verwoben
Grijze muren vragen niet naar tijdGraue wände fragen nicht nach zeit
Lijkwade, in de adem die regentLeichentuch, im hauch sich regend
Bleek weefsel dat zich zacht beweegtBleich' gespinst sich sanft bewegend
Dreigend vormt het zich en blaast wijdDrohend form umspielt und blähet weit

Daaronder vermoedt het oog de lijnenDarunter ahnt das aug' die linien
Wulpen spelen zacht de rand omWülste sanft den rand umspielen
Mijn hand grijpt het doek en trektMeine hand ergreift das tuch und zieht
Engelen hier grijpen de snarenEngel hier die saiten greifen
Demonen daar slepen de zielenTeufel dort die seelen schleifen
Houtgesneden lotenrad zie jeHolzgeschnitztes schicksalsrad man sieht

Duizend figuren vertellen in het kaderTausend figuren erzählen im rahmen
Van het zaaien van al die tweedrachtzaadVom säen all der zwietracht samen
Onder het bladgoud kondigt het hout aanUnter dem blattgold kündet das holz von
Wat ongrijpbaar isDem was ungreifbar
Een ding in de spiegel, hoor je het schreeuwen?Ein ding im spiegel, hörst du es schrei'n?
Volgen betekent een demon bevrijdenZu folgen heißt, einen dämon befrei'n
En als jouw blik dit spiegelende fonkelen bevrijdtUnd freiet dein blick dieses spiegelnde funkeln
Val je in de armen van de anderFällst du dem and'ren anheim

Een ding in de spiegel, hoor je het roepen?Ein ding im spiegel, hörst du es rufen?
Klim gewoon de stoffige trappen opSteig' nur hinauf die staubigen stufen
Bezoek jezelf door de glazen poortBesuche dich selbst durch das gläserne tor
Haast je voor de waanzinEile dem wahnsinn zuvor

Zacht kust de hand de glazenZart liebkost die hand die gläsern'
Woestijn, en waar eens wasWüste, und wo einst gewesen
Spiegelend flitst, is het helemaal grijs en blindSpiegelnd blitzen, ist's ganz grau und blind
De platte hand trekt zacht in het stofDie flache hand zieht sacht im staube
Breidt wijd uit, en bijna geloof ikBahnen weit, und fast ich glaube
Te herkennen, maar het beeld vervaagtZu erkennen, doch das bild zerrinnt

Met beide handen strijk ik voorzichtigMit beiden händen streife ich zaghaft
De vuiligheid van het glasDen schmutz von dem glas
En dan krijg ik gripUnd werde dann habhaft
Op mijn eigen trekken, dit beeldDer eigenen züge, dieses bildnisses
Dat me wel bekend isWelches mir wohl bekannt

Zacht voel ik de lijnen van mijn gezichtSanft fahr' ich die linien meines gesichtes
Wiegt me ijdel, want niemand ziet hetWiege mich eitel, denn niemand sieht es
Spiegeltje, oh spiegeltje!Spieglein, oh spieglein!
Wie is de mooisteWer ist die(der) schönste
In het hele land…?Im ganzen land…?

Maar plotseling, oh kijk…Doch plötzlich, oh sieh' doch…
Kan dat echt zijn?Kann das denn sein?
Het gelaat in de spiegel daarDas antlitz im spiegel dort
Is niet meer het mijne!Ist nicht mehr mein!
Waar eerder nog bekende dansteWo eben noch tanzte bekanntes
Dreigt nu een vreemde schimDreut nun ein fremder schemen

Een ding in de spiegel, hoor je het schreeuwen?Ein ding im spiegel, hörst du es schrei'n?
Volgen betekent een demon bevrijdenZu folgen heißt, einen dämon befrei'n
En als jouw blik dit spiegelende fonkelen bevrijdtUnd freiet dein blick dies' spiegelnde funkeln
Val je in de armen van de anderFällst du dem and'ren anheim
Een ding in de spiegel, hoor je het roepen?Ein ding im spiegel, hörst du es rufen?
Klim gewoon de stoffige trappen opSteig' nur hinauf die staubigen stufen
Bezoek jezelf door de glazen poortBesuche dich selbst durch das gläserne tor
Haast je voor de waanzinEile dem wahnsinn zuvor

Het ding in de spiegel kent mijn naamDas ding im spiegel kennt meinen namen
Het fluistert en sist:Es flüstert und wispert:
Heb toch medelijdenSo hab' doch erbarmen
Sinds vele jaren ben ik gevangenSeit vielen jahren bin ich gefangene
In deze kerkerDieses kerkers

Jij bent ik, en ik ben jijDu bist ich, und ich bin du
Dus bied ik je nu eeuwige rustSo biete ich dir nun ewige ruh'
Stap in de spiegel, één zullen we zijnTritt in den spiegel, eins werden wir sein
Voor altijdAuf ewiglich

Hier grijpt mijn hand de krukHier ergreift meine hand den schemel
Daar sist de kop in de mistDort die fratze faucht im nebel
Een schreeuw, ik gooi het houtEin schrei, ich schleud're das holz
En scherven regenen!Und scherben regnen!

Een ding in de spiegel, hoor je het schreeuwen?Ein ding im spiegel, hörst du es schrei'n?
Volgen betekent een demon bevrijdenZu folgen heißt, einen dämon befrei'n
En als jouw blik dit spiegelende fonkelen bevrijdtUnd freiet dein blick dieses spiegelnde funkeln
Val je in de armen van de anderFällst du dem and'ren anheim

Een ding in de spiegel, hoor je het roepen?Ein ding im spiegel, hörst du es rufen?
Klim gewoon de stoffige trappen opSteig' nur hinauf die staubigen stufen
Bezoek jezelf door de glazen poortBesuche dich selbst durch das gläserne tor
Haast je voor de waanzinEile dem wahnsinn zuvor

Een ding in de spiegel, hoor je het zingen?Ein ding im spiegel, hörst du es singen?
Durf niet je eigen zelf te bedwingenWag' nicht dein eigenes selbst zu bezwingen
In jouw ziel woont een gruwelijke geestIn deiner seel' wohnt ein schauriger geist
Onder de trage schijnUnter dem trägen schein

Een ding in de spiegel, hoor je het fluisteren?Ein ding im spiegel, hörst du es säuseln?
Plat als het meer, maar de golven, ze krullenFlach wie der see, doch die wellen, sie kräuseln
Daar waar de steenworp de schil doorbreektDort wo der steinwurf die hülle durchfährt
Tot in de diepte erinBis in die tiefe hinein

In!Hinein!