Bir Anka Kuþu

Een Feniks Vogel

Bir Anka Kuþu

Honderden koude lopen zijn op mij gericht,Yüzlerce soðuk namlu üzerime çevrildi,
Honderden ijzeren trekker zijn tegelijk gespannen!Yüzlerce demir tetik ayný anda gerildi!
Moeder, in de schaduw van de wilg hebben ze me geraakt,Anne, beni söðüdün gölgesinde vurdular,
Je kon je zoon niet kussen, hij ligt nu op de grond.Öpmeye kýyamadýðýn oðlun yere serildi.
De jakhalsen kwamen één voor één op me af,Üþüþtü birer birer çakallar üzerime,
Van alle kanten raakten ze mijn borst, mijn longen.Üþüþtü her bir yandan göðsüme, ciðerime.
Moeder, ze hebben me als een kadaver gegeten en geplunderd,Anne, beni leþ gibi yiyip talan ettiler,
Ze gooiden me voor de diagnose voor je voeten.Teþhis edilmek için savurdular önüne.
Ik heb alle pijn op aardeYeryüzündeki acýlarýn
Allemaal, allemaal geproefd!Hepsini, hepsini tattým!
Ik ben verwoest, ik heb tabak aan mijn brood toegevoegd!Heder oldum, ekmeðime tütün kattým!
Ze hebben me miljoenen keren achter elkaar verbrand.Beni milyon kere yaktýlar üstüste.
Als een feniks vogel, moeder,Bir Anka kuþu gibi anne,
Heb ik mezelf uit mijn as herboren.Kendimi külümden yarattým.
De nachten kennen me; ik kom en ga.Geceler tanýr beni; konarým göçerim ben.
De nachten kennen me; ik drink bloed.Geceler tanýr beni; kan damlar içerim ben.
Moeder, vergeet me. In de schoot van de duisternisAnne, sen beni unut. Karanlýðýn baðrýnda
Zaai ik rood, ik oogst zwart.Kýrmýzýlar ekerim, siyahlar biçerim ben.
Ik werd betrapt terwijl ik mijn hart verdeelde,Suçüstü yakalandým bölüþürken kalbimi,
Betrapt, ze boeiden mijn pols.Suçüstü, kelepçeyle yardýlar bileðimi.
Moeder, ik ben de krijger van de hoop in elk land,Anne, ben diyar diyar umudun savaþçýsý,
Voor een snufje liefde heb ik mijn ogen volgepropt.Bir tutam sevgi için daðladým gözlerimi.
Ik was Prometheus, terwijl ik met spijkers in de stenen werd geslagen,Prometheus'tum, çiviyle çakýlýrken taþlara
Voerde ik mijn longen aan de arenden.Ciðerimi kartallara yedirdim.
Ik was Spartacus, in de schreeuw van de slavernij.Spartakus'tüm, köleliðin çýðlýðýnda.
Ik werd voedsel voor leeuwen, ik was op.Aslanlara yem oldum, tükendim.
In de diepte van blinde putten was ik Jozef,Kör kuyularýn dibinde Yusuf'tum,
In de woestijn van Karbala was ik Hussein.Kerbela çölünde Hüseyin.
In de gevangenissen was ik Cem Sultan, op de galg Pir Sultan.Zindanlarda Cem Sultan, sehpada Pir Sultan.
Hoe vaak moet ik sterven, hoe vaak moet ik weer tot leven komen?Kaçýncý ölmem, kaçýncý dirilmem bu?
Ik heb vuur van de goden gestolen,Tanrýlardan ateþ çaldým,
Eeuwenlang heb ik rondgedwaald, keer op keer verbrand.Yüzyýllarca turuþtum, üstüste yandým.
Als een feniks vogel, moeder,Bir Anka kuþu gibi anne,
Heb ik mezelf uit mijn as herboren.Kendimi külümden yarattým.