Yiğidim

Dappere Strijder

Yiğidim

In hun handen stonden wapens in de hoeken.Ellerinde silahlar köşelere durdular.
In de koude winternacht schoten ze de leraar neer.Ayaz kış gecesinde öğretmeni vurdular.
In de koude winternacht schoten ze mijn dappere strijder neer.Ayaz kış gecesinde yiğidimi vurdular.
Mijn dappere strijder werd neergeschoten...Yiğidimi vurdular...

De toppen van Erciyes zijn bedekt met dikke rook.Erciyes'in başını kör dumanlar bürüdü.
Op mijn dappere strijder kwamen drieënveertig kogels neer.Yiğidimin üstüne kırk üç kurşun yürüdü.
Drieënveertig kogels raakten mijn dappere strijder.Yiğidimin sırtına kırk üç kurşun yürüdü.
Drieënveertig kogels raakten hem...Yiğidimin sırtına...

Hij werd in een kist gelegd, als een jonge boom, mijn kostbare.Tabutlara konuldu, fidan gibi can parem.
Hij werd op tafels gelegd, mijn dappere strijder, mijn hartwond.Sehpalara sunuldu, yiğidim yürek yarem.
Aan de beul werd hij aangeboden, mijn dappere strijder, mijn hartwond.Cellatlara sunuldu yiğidim yürek yarem.
Aan de kogels werd hij aangeboden...Kurşunlara sunuldu...

De zonnestralen werden één voor één aarde.Güneş'in çocukları bir bir toprak oldular.
Ze lieten hun bloed achter en vulden de rode vlag.Döktüler kanlarını al bayrağa doldular.
Ze gaven hun leven en vulden de rode vlag.Verdiler canlarını al bayrağa doldular.
Ze werden onze vlag...Bize bayrak oldular...

Kom op, mijn dappere strijder, kom op!Haydi yiğidim haydi!
Ons volkslied wordt gezongen.Söyleniyor marşımız.
Er is geen leven na de dood!Ölümden ötesi yok!
Laten we altijd rechtop staan.Hep dik dursun başımız.