Siempre Es de Noche

Altijd is het Nacht

Siempre Es de Noche

Vertel me hoe de zon ondergaatCuéntame cómo va cayendo el Sol
Terwijl je praat, denk ik naMientras hablas, pensaré
Wat ben je mooi, wat een geluk om te zijnQué guapa estás, qué suerte ser
De helft van het verhaal van een zonsondergangLa mitad del cuento de un atardecer
Die ik zie terwijl ik naar je luisterQue observo al escucharte
Want mijn ogen zijn jouw stemPorque mis ojos son tu voz

Kom dichterbij, en als we huid op huid zijnAcércate, y cuando estemos piel con piel
Zullen mijn handen je tekenenMis manos te dibujarán
Je geur vertelt me je leeftijdTu aroma me dirá tu edad
Bij jou, verbonden, zonder te weten waaromJunto a ti, unidos, sin saber por qué
Zeker zal het zichtbaar zijn voor meSeguramente se me note
De glans van een illusieEl resplandor de una ilusión
Want, naast jou, kan ik vergetenPorque, a tu lado, puedo olvidar

Dat, voor mij, altijd het nacht isQue, para mí, siempre es de noche
Maar deze nacht is als een zonsondergangPero esta noche es como un atardecer
Als je me laat kijken naar het levenSi logras que a la vida me asome
Jouw ogen moeten stralenTus ojos sean los que brillen
En de maan die het wegneemtY la Luna que la borre
In mijn eeuwige duisternisEn mi eterna oscuridad
De lucht heeft een naam, jouw naamEl cielo tiene nombre, tu nombre
Wat zou ik niet geven om je te aanschouwenQué no daría yo por contemplarte
Ook al was het maar een enkel momentAunque fuera un solo instante

Het is koud, het is laat en je moet terugHace frío, es tarde y tienes que volver
Er is iemand die op je wacht, dat weet ik zekerHay alguien que te espera, seguro
Weer is de tijd ons ontgliptUna vez más el tiempo se nos fue
Zal je terugkomen? Zeg me of je morgen terugkomt¿Volverás? Dime si mañana volverás
Zoals je elke avond hebt gedaanComo lo has hecho cada tarde
Om me te vertellen hoe de dag sterftPara contarme como muere el día

En ze ging weg, ze verwijderde zich van hemY se marchó, ella se alejó de él
Maar zoals in brieven, twee punten, postscriptumPero como en las cartas, dos puntos, posdata
Ik was het vergeten, ik heb me niet voorgesteldSe me olvidaba, no me presenté
Ik was gewoon toevallig getuigeSolo fui testigo por casualidad
Totdat hij me plots vroegHasta que, de pronto, él me preguntó
Ze was mooi, nietwaar?Era bella, ¿no es verdad?
Meer dan de maan, zei ikMás que la Luna, dije yo
En hij glimlachteY él sonrío

Nooit meer zullen er verwijten zijnNunca más se harán reproches
Voor het proberen om de dageraad te bereikenPor intentar amanecer
Ze zal niet meer verloren gaan in de nachtNo volverá a perderse en la noche
Want haar ziel straalt vandaag sterkerPorque su alma hoy brilla con más fuerza
Dan een miljoen zonnenQue un millón de soles
Maar in haar eeuwige duisternisPero en su eterna oscuridad
Soms hoor je haar roepenA veces, se le oye a voces
Wat zou ik niet geven om je te aanschouwenQué no daría yo por contemplarte
Ook al was het maar een enkel momentAunque fuera un solo instante

Voor het proberen om de dageraad te bereikenPor intentar amanecer
Zal ze niet meer verloren gaan in de nachtNo volverá a perderse en la noche
Want haar ziel straalt vandaag sterkerPorque su alma hoy brilla con más fuerza
Dan een miljoen zonnenQue un millón de soles
Maar in haar eeuwige duisternisPero en su eterna oscuridad
Soms hoor je haar roepenA veces, se le oye a voces
Wat zou ik niet geven om je te aanschouwenQué no daría yo por contemplarte
Ook al was het maar een enkel momentAunque fuera un solo instante

Wat zou ik niet geven om je te aanschouwenQué no daría yo por contemplarte
Ook al was het maar een enkel momentAunque fuera un solo instante