Take Us Back

Neem ons mee terug

Take Us Back

Bovenop de rotsen en kliffen is de lucht dunAtop the crags and cliffs the air is thin
Dus we vinden een bergpad naar beneden de heuvelSo we'll find a mountain path on down the hill
Ontmoet me waar het smeltwater stroomtMeet me where the snowmelts flows
Daar, mijn lief, zullen we opnieuw beginnenIt is there, my dear, where we'll begin again
Steentjes overslaan, haar vlechtenSkipping stones, braiding hair
De geweien van vorig jaar markeren het padLast years antlers mark the trail

Neem ons mee terug, Oh! neem ons mee terug, Oh! neem ons: Neem ons mee terug!Take us back, Oh! take us back, Oh! take us: Take us back!
Neem ons mee terug, Oh! neem ons mee terug, Oh! neem ons: Neem ons mee terug!Take us back, Oh! take us back, Oh! take us: Take us back!

Ik heb een vriend die woont bij de monding van de rivierI've a friend who lives out by the rivers mouth
Hij weet dat de kreet van de viool een oud geluid isHe knows the fiddle's cry is an old sound
Een eenzame strijkstok, het gekraak en gekreun van lege huizenA lonesome bow, the creaks and moans of empty houses
Zijn liedjes als vallende regenAre songs like falling rain
Door de wind geblazen gebouwen, modderige grondWind blown buildings, muddy ground
De kracht van water kan een man laten zinkenThe strength of water can sink a man

Neem ons mee terug, Oh! neem ons mee terug, Oh! neem ons: Neem ons mee terug!Take us back, Oh! take us back, Oh! take us: Take us back!
Neem ons mee terug, Oh! neem ons mee terug, Oh! neem ons: Neem ons mee terug!Take us back, Oh! take us back, Oh! take us: Take us back!

Wanneer de hogere heuvels blauw zijn gewordenWhen the higher hills have turned to blue
En de golven klotsen waar de kinderen groeidenAnd the waves are lapping where the children grew
Alles wat we hebben gekend zal een echo zijnAll that we have known will be an echo
Van dagen waarop de liefde waarachtig wasOf days when love was true
Gedempte stemmen, net voorbijMuted voices, just beyond
Het stille oppervlak van wat is verdwenenThe silent surface of what has gone