Traducción generada automáticamente
Steeds dichter bij de grond
Alex Roeka
Steeds dichter bij de grond
De zon hing al laag, de schaduwen vielen lang. Ik kwam van achter de
heuvels naar de stad van drank en zang. Maar ze zongen niet meer, ze
liepen gebogen naar huis, lieten het donker over, over aan het gespuis.
Daar kwam een bleke schim, verweerd tot op het bot, een blik van woeste hoop
in de ogen van het lot.
'Hé, hé, kleine man, wat zoek je hier zo laat? Hé, hé, ben je niet bang
voor de afgrond van de straat?'
'Nee, nee, ik zoek niet meer, loop alleen maar rond. En waar moet ik bang
voor zijn, steeds dichter bij de grond?'
In de tent van de maan was het feest nog aan de gang. In het been gebeten
door het beest van de levensdrang. Ik zag de sterren glanzen, dansen in de
vlucht, maar eenmaal buiten bleek het heelal alleen maar lucht.
Daar stond die bleke schim, geleund tegen een muur, de in de tijd verdwaalde
geest van het allereerste uur.
'Hé, hé, kleine man, wat zoek je hier zo laat? Hé, hé, ben je niet bang
voor de afgrond van de straat?'
'Nee, nee, ik zoek niet meer, loop alleen maar rond. En waar moet ik bang
voor zijn, steeds dichter bij de grond?'
Waar ze vandaan kwam lopen heb ik niet gezien. Ze was zo licht en open en
hongerig bovendien. We werden meegenomen door meer dan het genot. 'Je
kunt niet blijven,' zei ze, 'anders gaat 't weer kapot.'
Daar zat die bleke schim verkleumd in een portiek, het laatste woord in
vlees en bloed van leegte en paniek.
'Hé, hé, kleine man, wat zoek je hier zo laat? Hé, hé, ben je niet bang
voor de afgrond van de straat?'
'Nee, nee, ik zoek niet meer, loop alleen maar rond. En waar moet ik bang
voor zijn, steeds dichter bij de grond?'
Cada vez más cerca del suelo
El sol ya se ocultaba, las sombras se alargaban. Venía de detrás de las colinas hacia la ciudad de la bebida y el canto. Pero ya no cantaban, caminaban encorvados hacia casa, dejando la oscuridad a cargo de los maleantes.
Apareció una sombra pálida, desgastada hasta los huesos, una mirada de esperanza salvaje en los ojos del destino.
'Hey, hey, pequeño hombre, ¿qué buscas aquí tan tarde? Hey, hey, ¿no le temes al abismo de la calle?'
'No, no, ya no busco, solo camino. Y ¿de qué debo temer, cada vez más cerca del suelo?'
En la tienda de la luna la fiesta seguía. Mordido en la pierna por la bestia del deseo de vivir. Vi las estrellas brillar, bailar en el vuelo, pero una vez afuera el universo resultó ser solo aire.
Allí estaba esa sombra pálida, apoyada en una pared, el espíritu perdido en el tiempo desde la primera hora.
'Hey, hey, pequeño hombre, ¿qué buscas aquí tan tarde? Hey, hey, ¿no le temes al abismo de la calle?'
'No, no, ya no busco, solo camino. Y ¿de qué debo temer, cada vez más cerca del suelo?'
De dónde venía no lo vi. Era tan ligera y abierta y además hambrienta. Fuimos arrastrados por algo más que el placer. 'No puedes quedarte,' dijo, 'o de lo contrario se romperá de nuevo.'
Allí estaba esa sombra pálida, tiritando en un portal, la última palabra en carne y hueso de vacío y pánico.
'Hey, hey, pequeño hombre, ¿qué buscas aquí tan tarde? Hey, hey, ¿no le temes al abismo de la calle?'
'No, no, ya no busco, solo camino. Y ¿de qué debo temer, cada vez más cerca del suelo?'
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Alex Roeka y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: