Pobre Flor (Primera Ilusión) (part. Carlos Dante y Julio Martel)

Arme Bloem (Eerste Illusie)

Pobre Flor (Primera Ilusión) (part. Carlos Dante y Julio Martel)

De bloem van mijn illusieLa flor de mi ilusión
Deed de kou van een wrede winter van ondankbaarheid en pijn stervenLa mato el frío de un invierno cruel de ingratitud y dolor
Arme bloemPobre flor

Oh, het is een graf en vredeOh, es sepulcro y paz
Van mijn verlangens vol passieDe mis ansias de pasión
Omdat het nooit meer terugkomtPorque no vuelve más
Wat ik met fervor heb liefgehadLo que ame con frenesí

Oh, waar zijn de kussen die je me met betovering gaf?Ay que se han hecho los besos que con embeleso me diste a mí

Alles werd bedekt door de vergetelheid met zijn treurige mantel om niet meer terug te kerenTodo lo cubrió el olvido con su manto triste para no volver
Als mijn eerste illusie, een eenzame grafsteen van mijn laatste liefdeSiendo mi ilusión primera solitaria tumba de mi último amor
Valse eden van een brandende mond met vergif en vloekJuramentos vanos de una boca ardiente con ponzoña y maldición
Bleef de herinnering gegriftQuedo el recuerdo grabado

Als een eeuwige lijkwade bedekte het mijn treurige zielComo una mortaja eterna sobre el alma mía triste la cubrió
En daarom dwaal ik tussen duisternis, meditatief, willekeurig rondY por eso entre tinieblas voy meditabundo vagando al azar
Met jouw naam geschreven als een vonnis om niet te kunnen vergetenCon tu nombre escrito como una sentencia de no poder olvidar
Het hart dat jou liefhadEl corazón que te amo

Alles werd bedekt door de vergetelheid met zijn treurige mantel om niet meer terug te kerenTodo lo cubrió el olvido con su manto triste para no volver
Als mijn eerste illusie, een eenzame grafsteen van mijn laatste liefdeSiendo mi ilusión primera solitaria tumba de mi último amor
Valse eden van een brandende mond met vergif en vloekJuramentos vanos de una boca ardiente con ponzoña y maldición
Bleef de herinnering gegriftQuedo el recuerdo grabado

Als een eeuwige lijkwade bedekte het mijn treurige zielComo una mortaja eterna sobre el alma mía triste la cubrió
En daarom dwaal ik tussen duisternis, meditatief, willekeurig rondY por eso entre tinieblas voy meditabundo vagando al azar
Met jouw naam geschreven als een vonnis om niet te kunnen vergetenCon tu nombre escrito como una sentencia de no poder olvidar
Het hart dat jou liefhadEl corazón que te amo