Viela

Viela

Viela

Ik ging van steeg naar steegFui de viela em viela
In één daarvan kwam ik haar tegenNuma delas, dei com ela
En ik bleef betoverd achter...E quedei-me enfeitiçado...
Onder het licht van een lantaarn,Sob a luz dum candeeiro,
Daar was het hele fado,S'tava ali o fado inteiro,
Want zij was helemaal fado.Pois toda ela era fado.

Ik nam een nonchalante houding aan,Arvorei um ar gingão,
Een bepaalde fado-uitstralingUm certo ar fadistão
Die elke man wel aanneemt.Que qualquer homem assume.
Want ik geef toe dat ik wachttePois confesso que aguardei
Toen ik langs haar liepQuando por ela passei
Op de gebruikelijke uitnodiging.O convite do costume.

In plaats daarvan echter,Em vez disso no entanto,
Zag ik alleen maar verdriet op haar gezicht,No seu rosto só vi pranto,
Alleen maar teleurstelling en wanhoop.Só vi desgosto e descrença.
Ik ging weg, vol bitterheid,Fui-me embora amargurado
Het was fado, maar de fado,Era fado, mas o fado,
Is niet altijd wat je denkt.Não é sempre o que se pensa.

Ik herinner me nog steedsAinda recordo agora
Het beeld dat ik meenam toen ik weggingA visão, que ao ir-me embora
Van de verloren vrouw.Guardei da mulher perdida.
In de pijn die me verscheurtNa pena que me desgarra
Herinnert het me alleen aan een gitaarSó me lembra uma guitarra
Die huilt om de pijn van het leven.A chorar penas da vida.