Scars

Littekens

Scars

Vandaag is het stil
오늘은 조용해
oneureun joyonghae
Raam dicht, twee keer
창 닫고 두 번
chang datgo du beon
Woorden spaar ik, stiekem
말은 아낀 채 몰래
mareun akkin chae mollae
Stap voor stap terug, alleen die weg
발자국 접어 또 돌아, 그 길뿐
baljaguk jeobeo tto dora, geu gilppun

Gisteravond was hetzelfde
어제와 같은 밤
eojewa gateun bam
Halflege scènes liggen in de lade
반쯤 빈 장면 서랍에 뉘이고
banjjeum bin jangmyeon seorabe nwiigo
Diep van binnen stop ik, knijp in mijn keel
속 깊이 멈춰 목을 쥐고
sok gipi meomchwo mogeul jwigo
Het is oké, herhaal ik, ga weer verder (oh)
괜찮다 되뇌며 다시 간다 (oh)
gwaenchanta doenoemyeo dasi ganda (oh)

Op de punt van het mes dat ik die dag kreeg, komt het licht
그날 쥐어준 칼끝에 빛은 올라타
geunal jwieojun kalkkeute bicheun ollata
De nieuwe grassprieten bij mijn tenen, ik adem jouw lucht in (oh)
발끝 새로 자란 풀들, 네 공기를 들이마셔 (oh)
balkkeut saero jaran puldeul, ne gonggireul deurimasyeo (oh)
Hoe meer het verspreidt, hoe kouder de rue bloeit
흩어질수록 차갑게 피는 rue
heuteojilsurok chagapge pineun rue
Ja, ik lees jou
그래 난 너를 읽어본다
geurae nan neoreul ilgeobonda

In de opengevallen ruimte
쏟아져 버린 틈에야
ssodajyeo beorin teumeya
Bladen worden as, het is zinloos
Pages turn to ash, it's meaningless
Pages turn to ash, it's meaningless
Maar wat blijft er over?
But what of what remains?
But what of what remains?
Verdwijnen betekent niet dat het voorbij is
사라진다고 끝이 아냐
sarajindago kkeuchi anya

Het zijn alleen maar vage dingen
흐려진 것들뿐이야
heuryeojin geotdeulppuniya
Littekens herinneren alles
Scars remember everything
Scars remember everything
De schimmels en bloemen lopen verder, bloeden
The mold and flowers walk on, bleeding
The mold and flowers walk on, bleeding
Zie, de ogen zijn roestig en vervagen
See, the eyes are rust and wane
See, the eyes are rust and wane

Er is geen plek om te steunen
가눌 데가 없는
ganul dega eomneun
De rimpels vullen de lege kamer
주름은 빈 방 가득 채워
jureumeun bin bang gadeuk chaewo
Voordat ik vergeet, knijp ik en omarm je
잊기 전에 그러쥐고 안아
itgi jeone geureojwigo ana
Het is oké, ik voel jouw koude warmte
괜찮아, 난 네 찬 온기를 알아
gwaenchana, nan ne chan on-gireul ara

Die dag doofde het licht aan het einde van mijn regen
그날 내 빗물 끝에 빛은 꺼졌고
geunal nae binmul kkeute bicheun kkeojyeotgo
De warme schaduw tussen mijn lichaam, de vochtige geur verspreidt zich
몸틈새 따뜻한 그림자, 축축히 악취는 번져가
momteumsae ttatteutan geurimja, chukchuki akchwineun beonjyeoga
Hoe meer ik het probeer te wissen, hoe duidelijker de vlek wordt
지워 갈수록 더 선명해질 stain도
jiwo galsurok deo seonmyeonghaejil staindo
Ik weet het allemaal al
나는 다 알아버리고 말아
naneun da arabeorigo mara

Aan het einde van de opengevallen ruimte
쏟아져 버린 끝에야
ssodajyeo beorin kkeuteya
Bladen worden as, het is zinloos
Pages turn to ash, it's meaningless
Pages turn to ash, it's meaningless
Maar weet je wat er overblijft?
But you know what remains?
But you know what remains?
Verdwijnen betekent niet dat het voorbij is
사라진다고 끝이라면
sarajindago kkeuchiramyeon

Het is het vage einde
흐려져버린 끝이야
heuryeojyeobeorin kkeuchiya
Littekens herinneren me aan alles
Scars remind me everything
Scars remind me everything
De verloren leegtes en lichten die we maakten
The lost and voids and lights we made
The lost and voids and lights we made
Zie dat de dagen vervagen
See that days are fade away
See that days are fade away