Kisetsu Wa Tsugitsugi Shindeiku

Seizoenen Sterven Één Voor Één

Kisetsu Wa Tsugitsugi Shindeiku

Seizoenen sterven één voor één
季節は次々死んでいく
Kisetsu wa tsugitsugi shinde iku
De stemmen van de dood worden wind
絶命の声が風になる
Zetsumei no koe ga kaze ni naru
De kleurrijke nacht in de stad, een verre man
彩めく街の夜遠い男
Irodomeku machi no yo tōi otoko
De maan omhoog kijken is hier ongepast
月を見上げるのはここじゃ無粋
Tsuki wo miageru no wa koko ja musui

In het leven dat vastzit in de modder
泥に足もつれる生活に
Doro ni ashi mo tsureru seikatsu ni
Smaakt de regen naar alcohol
雨はアルコールの味がした
Ame wa ARUKŌRU no aji ga shita
Met apathische ogen dwaal ik door de stad
apathyな目で彷徨う街で
Apathy na me de samayou machi de
Bij het onschuldige station van gezamenlijke wantrouwen
共同不信のinnocent駅前にて
Kyōdōfushin no INNOCENT ekimae nite

Om mezelf te noemen is onzeker
僕が僕と呼ぶには不確かな
Boku ga boku to yobu ni wa futashika na
Een doorschijnende schaduw leeft als de wind
半透明な影が生きてる風だ
Hantōmei na kage ga ikiteru kaze da

Als ik zing in de regen, zal de lucht dan breken?
雨に歌えば雲は割れるか
Ame ni utaeba kumo wa wareru ka
De levendige zomer is een bloeiende knop
にぎやかな夏の光り蕾だ
Nigiyaka na natsu no hikari tsubomi da

Achtergrond, een afschuwelijke poëzie van de gebroken verbinding met het verleden
背景忌まわしき過去に告ぐ絶縁の詩
Haikei imawashiki kako ni tsugu zetsuen no uta
De slechtste dagen, de ergste dromen
最低な日々の最悪な夢の
Saitei na hibi no saiaku na yume no
Ik kan de teleurstelling niet weggooien
残念を捨てては行けず
Zannen wo sutete wa ikezu
En hier wil ik leven
ここで生きたえようと
Koko de iki taeyou to

De kruisbestuivende bloem bloeit, een poëzie van verandering die jou bereikt
交性花は咲き君に伝う変遷の詩
Kōsei hana wa saki kimi ni tsutau hensen no uta
Verstrikt in lijden, klagend en treurig
苦悩にまみれて嘆き悲しみ
Kunō ni mamirete nageki kanashimi
Toch, in het onvermoeibare lied
それでもとだえぬ歌に
Soredemo todaenu uta ni
Ook al schijnt de zon niet
日は差さずとも
Hi wa sasazu tomo

Morgen sterven de blauwe handen één voor één, worden verleden
明日は次々死んでいく青い手も追いつけず過去になる
Ashita wa tsugitsugi shinde iku aoi te mo oitsukezu kako ni naru
Haast je, wij, de dagen die branden zijn vluchtig
息急げ僕ら灯る日は刹那
Ikisoge bokura tomoru hi wa setsuna
De betekenis van leven komt later
生きる意味などは後からつく
Ikiru imi nado wa ato kara tsuku

Om jij te zijn, is onzeker
君が君でいるには不確かな
Kimi ga kimi de iru ni wa futashika na
Een onzekere ik wil jou misschien niet
不安定な自我が君を嫌おうと
Fuan teki na jiga ga kimi wo kirau to

Als ik tenminste zing, zal de duisternis dan verdwijnen?
せめて歌えば闇は晴れるか
Semete utaeba yami wa hareru ka
Een leven dat is toevertrouwd aan een verstoorde droom
寝ぐされた夢に預かった命だ
Negusareta yume ni azukatta inochi da

Achtergrond, een afschuwelijke poëzie van de gebroken verbinding met het verleden
背景忌まわしき過去に告ぐ絶縁の詩
Haikei imawashiki kako ni tsugu zetsuen no uta
De slechtste dagen, de ergste dromen
最低な日々の最悪な夢の
Saitei na hibi no saiaku na yume no
Ik kan de teleurstelling niet weggooien
残念を捨てては行けず
Zannen wo sutete wa ikezu
En hier wil ik leven
ここで生きたえようと
Koko de iki taeyou to

De kruisbestuivende bloem bloeit, een poëzie van verandering die jou bereikt
交性花は咲き君に伝う変遷の詩
Kōsei hana wa saki kimi ni tsutau hensen no uta
Verstrikt in lijden, klagend en treurig
苦悩にまみれて嘆き悲しみ
Kunō ni mamirete nageki kanashimi
Toch, in het onvermoeibare lied
それでもとだえぬ歌に
Soredemo todaenu uta ni
Ook al schijnt de zon niet
日は差さずとも
Hi wa sasazu tomo

Met een vermoeide blik sleep ik mijn voeten
疲れた顔に足を引きずって
Tsukareta kao ni ashi wo hikizutte
En kijk naar mijn gezicht in de weerkaatsende ondergang
照らかえす夕陽に顔を仕様めて
Terikaesu yūhi ni kao wo shiyoumete

Zal ik gaan of terugkomen? Ik twijfel
行こうか戻ろうか悩みはするけど
Ikō ka modorō ka nayami wa suru kedo
Maar na een tijdje begin ik weer te lopen
しばらくすれば歩き出す背中
Shibaraku sureba arukidasu senaka

Ja, ik moet verder
そうだいかねばならぬ
Sō da ikaneba naranu
Wat er ook gebeurt, ik moet leven
何はなくとも生きていくのだ
Nani wa naku tomo ikite iku no da

Wij zijn tenslotte een opgepikt leven
僕らはどうせ拾った命だ
Bokura wa dōse hirotta inochi da
Ik laat het hier achter, zonder tranen
ここに置いていくよ泣けなしの
Koko ni oite iku yo nake nashi no

Achtergrond, nu huilend denkend aan het verleden, een poëzie van verlangen
背景今は泣き過去を想う望郷の詩
Haikei ima wa naki kako wo omou bōkyō no uta
De slechtste dagen, de ergste dromen
最低な日々が最悪な夢が
Saitei na hibi ga saiaku na yume ga
Als ik denk dat het het begin was
始まりだったと思えば
Hajimari datta to omoeba
Is het behoorlijk ver weg
ずいぶん遠くだ
Zuibun tōku da

Want bloemen verwelken en keren terug in de cyclus van het leven
どうせ花は散り輪廻の輪に帰る命
Dōse hana wa chiri rinne no wa ni kaeru inochi
Verstrikt in lijden, klagend en treurig
苦悩にまみれて嘆き悲しみ
Kunō ni mamirete nageki kanashimi
Toch, in het onvermoeibare lied
それでもとだえぬ歌に
Soredemo todaenu uta ni
Ook al schijnt de zon niet
日は差さずとも
Hi wa sasazu tomo

Seizoenen komen weer tot leven.
季節は次々生き返る
Kisetsu wa tsugitsugi ikikaeru