Pijnbomen

Pinos de Dolor

Pijnbomen

Cuando se fue del médico, con una receta en su bolsoToen ze wegging bij de dokter, een receptje in haar tas
Y su voz preocupada aún resonando en sus oídosEn zijn zorgelijke stem nog in haar oren
El dolor había recibido un nombre, sabía que era reumaHad de pijn een naam gekregen, wist ze dat het reuma was
Y que nada volvería a ser como antesEn dat alles nooit meer zijn zou als tevoren
Al llegar a su pequeño apartamento, se sentó en el sofáIn haar flatje aangekomen, is ze op de bank gaan zitten
Inclinada, con su abrigo de lluvia puestoLichtgebogen, met haar regenjas nog aan
Y así, sola, lloró durante diez minutosEn zo heeft ze in haar eentje tien minuten zitten huilen
Y luego fue a la farmaciaEn toen is ze naar de apotheek gegaan

Durante meses le costó adaptarse a una vida como pacienteMaanden kon ze moeilijk wennen aan een leven als patient
Y un futuro marcado por pérdidasEn een toekomst in het teken van verliezen
Incluso el trabajo del que estaba orgullosa, también llegó a su finOok de baan waarop ze trots was, want ook daaraan kwam een end
Pero ya no podía elegir las cosasMaar ze had de dingen niet meer voor het kiezen
Incluso las tareas cotidianas se volvieron cada vez más problemáticasZelfs de dagelijkse zaken gaven meer en meer problemen
Cada acción se convirtió en una proezaElke handeling werd een huzarenstuk
Preparar café, atarse los cordones, siempre dejaba caer tazasKoffie zetten, veters strikken, telkens liet ze kopjes vallen
Y esos fragmentos rara vez traían felicidadEn die scherven brachten zelden nog geluk

Pero también había días en los que estaba mejorMaar er waren ook wel dagen dat het beter ging met haar
Que salía a caminar como solía hacerDat ze, net als vroeger, wandelingen maakte
Paseaba horas por las dunas con la luz del sol en su cabelloUren door de duinen dwaalde met het zonlicht op haar haar
Sin quedar sin aliento ni una vezZonder dat ze een keer buiten adem raakte
Y entonces veía altos pinosEn dan zag ze hoge dennen
Meciendo sobre arbustos y zarzasWuiven boven struik en braam
'Pinos de dolor', pensaba'Pijnbomen', dacht ze
'Qué nombre tan extraño''Wat een wonderlijke naam'

Con los años se fue enfermando, podía hacer menos de lo que debíaMet de jaren werd ze zieker, kon ze minder dan ze mocht
Le permitían menos de lo que el médico le concederíaMocht ze minder dan de dokter haar zou gunnen
Y aunque tomaba sus pastillas y luchabaEn al slikte ze haar pillen en al knokte ze en vocht
Inevitablemente llegó el día en que ya no podía hacer nadaOnafwendbaar kwam die dag van niks meer kunnen
Una mañana de agosto llegó una ambulancia blancaOp een ochtend in augustus kwam een witte ambulance
Y la vio y supo: 'Viene por mí'En ze zag hem en ze wist: "Die komt voor mij"
Que finalmente habían logrado liberar un lugarDat men eindelijk geslaagd was om een plaatste vrij te maken
En una casa llena de personas enfermas como ellaIn zo'n huis vol zieke mensen zoals zij

De vez en cuando una enfermera la paseaba por el jardínAf en toe reed een verpleegster eens een eindje met haar rond
Entre los viejos pinosDoor de grote tuin met oude dennebomen
Y entonces reflexionaba sobre lo que le esperabaEn dan piekerde ze over wat haar nog te wachten stond
Y sentía las lágrimas volver a brotarEn dan voelde ze opnieuw de tranen komen
Y miraba sus manosEn dan keek ze naar haar handen
Tan nudosas, igual de torcidasNet zo knoestig, even krom
'Pinos de dolor', pensaba'Pijnbomen', dacht ze
Pero ya sabía por quéMaar ze wist allang waarom