Una Noche de Verano

Een Zomeravond

Una Noche de Verano

Om tien uur 's ochtends precies, fluisterde ze "geef me nog een drankje", als je er geen hebt, verzin je er eentje, we hadden nog twaalf uur... wat weet ik...A las diez de la mañana exactamente, susurró "ponme otra copa", si no tienes te la inventas nos quedaban doce horas...qué sé yo...
Om tien uur 's ochtends deed de ochtend al pijn, het was een leugen om haar te beschuldigen, omdat ze me volgde in die verboden liefde.A las diez de la mañana suficiente me dolía ya la aurora de mentirle, de acusarla por seguirme en aquél prohibido amor.
Om twee, als mijn geheugen me niet in de steek laat, krabde ze over mijn rug en zei -"ik val niet in slaap", ze rookte wat er nog van mijn hart over was en kuste me, zoals niemand me tot nu toe heeft gekust en de zanger blijft gevangen in de herinnering, in een timide stilte passen mijn verleden en haar toekomst samen.A las dos si no me falla la memoria, me arañó la espalda dijo -"no me duermo", se fumó lo que quedaba de mi pecho y me besó, como nadie me ha besado hasta ahora y el cantante queda preso en el recuerdo, en un tímido silencio se acomodan mi pasado y su después.

Ik herinner me dat ik op mijn knieën ging, ik herinner me het nummer van de taxi die me naar de hel bracht, haar slaap zonder goede morgen, van een nacht, zonder toestemming of pas.Recuerdo que me arrodillé, recuerdo el número del taxi que condujo hasta el infierno, su dormir sin buenos días cotidianos de una noche, sin permiso ni carné.
Ik herinner me goed de gezichten van de mensen die mijn lichaam optilden, alleen de eed die ik onder haar navel inschreef, de sterke stroom van de rivier op de bed van een hotel.Recuerdo bien la cara de la gente que levantaba mi cuerpo, solamente el juramento que grabé bajo su ombligo, el caudal fuerte del río en la cama de un hotel.

Zo'n nacht ging ik naar de barman, hij keek op alsof hij me zag, mijn figuur diende hem, zonder dat ik vroeg, het gebroken glas. Het bloedde niet uit mijn mond zoals de schoft beloofde die ze zo vaak noemde, ik had geen zin om de wond te sluiten en ik wachtte op haar.Una noche así subí al cantinero, levantó la vista haciendo que veía, mi figura me sirvió, sin yo pedir, la copa rota. No sangró la boca como prometía el tunante que ella tanto mencionaba no me dio la gana de cerrar la herida y la esperé

En om zeven manen meer op drift, aan mijn zijde, verder naar het zuiden van dat hout, klonk een verhaal dat leek op dat van een zeeman. En in het beloofde land is er geen goud meer en de Galiciër trekt het binnenland in en het geklaag dat de baai doorkruist is niet teruggekomen.Y a las siete lunas más a la deriva, a mi lado, más al sur de aquel madero, una historia parecida a un marinero se escuchó. Y en la tierra prometida ya no hay oro y el gallego tierra adentro se retira y el lamento que recorre la bahía no volvió.

Ik herinner me dat ik haar afscheid vergat, haar stilte tot morgen. Haar sproeten rijmen niet meer met de verzen op bed, terwijl ze de hele poëzie als papier gebruikte.Recuerdo que olvidé su despedida, su silencio hasta mañana. Sus lunares ya no riman con los versos en la cama siendo toda la poesía, le servía de papel.
Ik herinner me Benedetti in haar pupillen die mijn verleden in twijfel trokken, de tijd ging voorbij, een zomeravond.Recuerdo benedetti en sus pupilas cuestionando mi pasado por pasar, pasó la vida una noche de verano.
Ik vervloek haar leugen niet, alleen deze liefde...No maldigo su mentira, solamente este querer...