Shtil'

Stilte

Shtil'

Stilte, de wind zwijgtShtil', veter molchit
Neergedaald door een witte meeuwUpal beloj chajkoj
naar de bodemna dno
Stilte, ons schipShtil', nash korabl'
vergetenzabyt
Eén in de wereldOdin v mire
verdoofd door slaapskovannym snom

Tussen alle tijden,Mezhdu vseh vremen,
zonder namen en gezichtenbez imen i lits
verwachten we niet meer datMy uzhe ne zhdem, chto
de bries ons wektprosnetsya briz

Stilte, we raken in de warShtil', skhodim s uma
De hitte, ruikt naar zwarteZhara, pahnet chernoj
teersmoloj
De dood van één alleenSmert' odnogo lish'
is nodignuzhna
En wij, wij kerenI my, my vernemsya
terug naar huisdomoj

Zijn vlees en bloedEgo plot' i krov'
zullen ons weervnov' nastignet
achtervolgennas
En voor zijn doodA za smert' emu
kan God hem belonenmozhet Bog vozdast

Wat ons wacht - de zeeChto nas zhdet - more
bewaart de stiltehranit molchan'e
De dorst om te levenZhazhda zhit' sushit
verbrandt harten tot de bodemserdtsa do dna
Alleen het leven hierTol'ko zhizn' zdes'
is niets waardnichego ne stoit
Het leven van anderen, maar nietZhizn' drugih, no ne
het jouwetvoya

Nee, de donder weerklonk nietNet, grom ne gryanul
uit de hemels nebes
Toen we bloed dronkenKogda pili krov'
als beestenkak zver'e
Maar onverdraaglijk werdNo nesterpimym stal
de glansblesk
Van het kruis, dat wijKresta, chto my
Zuiden noemenYuzhnym zovem

En in de laatste minuutI v poslednij mig
steeg de golf oppodnyalas' volna
En weerklonk de schreeuw -I razdalsya krik -
voor ons ligt de aardevperedi zemlya