Sporen van lisa

de zon breekt door
en Lisa sluipt in mijn hart
en ze heeft een mes
ze kerft een voor
bloed vloeit waar het hart verstart
Lisa doet haar best
ze speelt zo graag
televisiefeuilleton
ze regisseert
er speelt een vraag
op de lippen van haar mond
ze masturbeert

ze neemt me mee
in haar wereld van vertier
maar ze geeft geen kik
ze kijkt WC
maar ik vertrek geen spier
wacht ze tot ik slik?

ze reikt haar hand
en ik voel hoe ik me snijd
ik vergat het mes
een snelverband
daardoor laat ik haar geen tijd
een klein succes

Lisa als een wagenwiel
laat ze sporen in mijn ziel
ik voel mij tot niets in staat
niet tot liefde, niet tot haat