Ljóð Í Sand

Poesia na areia

Ljóð Í Sand

Na costa alto olhando por cimaVið stóra strönd horfir yfir
e pensar muito, muito.og hugsar of langt, of mikið.
E o tempo passa ele vai mudar muitoOg tíminn líður þá breytist svo margt
que nunca tinha visto ninguémsem aldrei neinn hafði fyrir séð

Na noite seguinte, ir para casaNæstu nótt förum heim
dominado pelotökum ekki eftir þeim
nuvens pesadas da luta.þungu skýjum sem herja á.
O mar é a terraSjórinn gengur á land
escrever na areia pretaskrifa í svartan sand
Seus poemas e os meus segredosljóðin þín og leyndarmálin mín

Os mais horas que passamÞví fleiri stundir sem líða
Ela encontra agora, também.hún finnur nú til, of mikið.
E dá a mão diz muito,Og réttir hönd sína segir svo margt,
gritos, mas nunca obter uma respostagrætur en fær aldrei svar

Na noite seguinte, eu vou para casaNæstu nótt fer ég heim
dificilmente notado avarla tek eftir þeim
nuvens pesadas da luta.þungu skýjum sem herja á.
O mar é a terraSjórinn gengur á land
escrever na areia pretaskrifa í svartan sand
Seus poemas e os meus segredosljóðin þín og leyndarmálin mín

Sheffield
vikingur