Een Bloem Genoemd Naar Jou

A Flower Named After You

Met een wanhopige zucht die doorzichtig is, draait mijn hart in cirkels
見えすいたフームの絶望で絡まわる心がループした
Miesuita FUUMU no zetsubō de karamawaru kokoro ga RUUPU shita
Een verhaal dat zomaar verdergaat, zonder enige reden
何気なくなんとなく進む余地あるストーリー
Nanigenaku nantonaku susumu yochi aru SUTOORII

Altijd verliezen we iets, en telkens leren we vandaag kennen
いつだって何かを失ってその度に僕らは今日を知る
Itsudatte nanika wo ushinatte sono tabi ni bokura wa kyō wo shiru
Een verhaal dat zomaar verdergaat, zonder enige reden
意味もなくなんとなく進む余地あるストーリー
Imi mo naku nantonaku susumu yochi aru SUTOORII

Dat is het gewoon
つまりただそれ
Tsumari tada sore
Het is gewoon in stukken gebroken
砕け散っただけ
Kudakechitta dake

Met onze verlangens doorzien, draait mijn hart in cirkels
見抜かれた僕らの欲望で消えかかる心がループした
Minukareta bokura no yokubō de kiekakaru kokoro ga RUUPU shita
Een verhaal dat zomaar verdergaat, zonder enige reden
何気なくなんとなく進む余地あるストーリー
Nanigenaku nantonaku susumu yochi aru SUTOORII

Sinds wanneer verliezen we iets en verbergen we de echte ik?
いつからか何かを失って隠してた本当の僕を知る
Itsukara ka nanika wo ushinatte kakushiteta hontō no boku wo shiru
Een verhaal dat zomaar verdergaat, zonder enige reden
意味もなくなんとなく進む余地あるストーリー
Imi mo naku nantonaku susumu yochi aru SUTOORII

Dat is het gewoon
つまりただそれ
Tsumari tada sore
Het is gewoon in stukken gebroken
砕け散っただけ
Kudakechitta dake
Dat is het gewoon
つまりただそれ
Tsumari tada sore
Het heeft gewoon gewacht op de wind
風に待っただけ
Kaze ni matta dake

Een druppel die alleen in jouw ogen schittert
君の目にただ光る雫
Kimi no me ni tada hikaru shizuku
Ah, de vonk van statische elektriciteit
ああ、静電の閃光
Ā, seiden no senkō
Als het alleen om pijn gaat, dan is het meer dan twee keer zo veel, ja
痛みだけなら二倍以上さ、そうさ
Itami dake nara nibai ijō sa, sō sa
Onze kleur
僕らの色
Bokura no iro

Totdat onze witte adem opraakt, rijdend over die weg
白い息が切れるまで飛ばして駆け抜けたあの道
Shiroi iki ga kireru made tobashite kakenuketa ano michi
De stad die je kunt zien vanaf de heuvel, waar jij als bloem bloeit
丘の上から見える街に咲いた君という花
Oka no ue kara mieru machi ni saita kimi to iu hana
Ik laat je weer bloeien
また咲かすよ
Mata sakasu yo

Dat is het gewoon
つまりただそれ
Tsumari tada sore
Het is gewoon in stukken gebroken
砕け散っただけ
Kudakechitta dake
Dat is het gewoon
つまりただそれ
Tsumari tada sore
Het heeft gewoon gewacht op de wind
風に待っただけ
Kaze ni matta dake

Een druppel die alleen in jouw ogen schittert
君の目にただ光る雫
Kimi no me ni tada hikaru shizuku
Ah, de vonk van statische elektriciteit
ああ、静電の閃光
Ā, seiden no senkō
Als het alleen om pijn gaat, dan is het meer dan twee keer zo veel, ja
痛みだけなら二倍以上さ、そうさ
Itami dake nara nibai ijō sa, sō sa
Onze kleur
僕らの色
Bokura no iro

Totdat onze witte adem opraakt, rijdend over die weg
白い息が切れるまで飛ばして駆け抜けたあの道
Shiroi iki ga kireru made tobashite kakenuketa ano michi
De stad die je kunt zien vanaf de heuvel, waar jij als bloem bloeit
丘の上から見える街に咲いた君という花
Oka no ue kara mieru machi ni saita kimi to iu hana
Ik laat je weer bloeien
また咲かすよ
Mata sakasu yo
In jouw eigen kleur
君らしい色に
Kimiarashii iro ni