Toen We Liepen

Quan Caminaven

Toen we liepen voor de ongehoorzaamheidQuan caminàvem per la desobediència
Toen jij en ik dromen hadden van rebellieQuan tu I jo teníem somnis rebels
Toen overleven deel uitmaakte van de essentieQuan sobreviure forma part de l'essència
In mijn land is er een regen van sterrenA la meua terra hi ha una pluja d'estels

Toen we liepen door de straten van ValenciaQuan caminàvem pels carrers de valència
Toen jij en ik dromen hadden van rebellieQuan tu I jo teníem somnis rebels
En met liefdesgedichten bouwden we de weerstandI amb poemes d'amor bastíem la resistència

Over de paden van de akkerbouw gaan we verderPer camins d'horta sembrada avancem
We verlangen naar een tijd die nog niet geleefd isEnyorem un temps que no s'ha viscut encara
Een verleden van versnelde strijdUn passat de lluita accelerada
Een oefening van een hoop die stevig voortlooptAssaig d'una esperança que camina fermament
En deze tegenwoordige tijd verandertI transforma aquest present

De Cabanyal die standhoudtEl cabanyal que resisteix
Vandaag heb ik geen twijfel, vandaag hou ik nog meer van jeHui no tinc cap dubte, hui t'estime encara més
Vandaag wil ik 's ochtends de liefde bedrijvenHui vull fer l'amor de matinada
Vandaag zou ik een grote leerling van Estellés willen zijnHui voldria ser un gran deixeble d'estellés
Ik zie muurschilderingen op de murenVeig murals a les parets

Je weet dat ik geen glorie of rijkdom wilSaps que no vull glòria ni riqueses
Ik wil geen brieven van beloften die in de zee zijn gezonkenNo vull cartes de promeses enfonsades en el mar
Ik wil geen paleizen en geen prinsessenQue no vull palaus ni vull princeses
Ik wil geen tranen, ik wil geen treurigheid, laten we beginnen te lopenNo vull plors, ni vull tristeses, comencem a caminar

Toen we liepen voor de ongehoorzaamheidQuan caminàvem per la desobediència
Toen jij en ik dromen hadden van rebellieQuan tu I jo teníem somnis rebels
Toen overleven deel uitmaakte van de essentieQuan sobreviure forma part de l'essència
In mijn land is er een regen van sterrenA la meua terra hi ha una pluja d'estels

Toen we liepen door de straten van ValenciaQuan caminàvem pels carrers de valència
Toen jij en ik dromen hadden van rebellieQuan tu I jo teníem somnis rebels
En met liefdesgedichten bouwden we de weerstandI amb poemes d'amor bastíem la resistència

Tot een nieuwe strijdFins un nou combat

Toen de Albufera ons steundeQuan l'albufera ens sostenia
Vloog een Latijnse zeilboot tegen de wind inUna vela llatina navegava contra el vent
Met de herinnering gevangenAmb la memòria empresonada
De vuisten en de schoppen op paden van papierEls punys I les corbelles sobre sendes de paper
Groeit de sinaasappelbloemCreix la flor del taronger

Voor de Torres de SerransDavant les torres de serrans
Zal onze liefde de sleutel zijn die alle sloten opentEl nostre amor serà la clau que obri tots els panys
Van de poorten van een ValenciaDels portals d'una valència
Waar de frequentie van het hart van Benimaclet klinktOn sona la freqüència del cor de benimaclet
Met tereses en bassetsAmb tereses I bassets

Je weet dat ik geen glorie of rijkdom wilSaps que no vull glòria ni riqueses
Ik wil geen brieven van beloften die in de zee zijn gezonkenNo vull cartes de promeses enfonsades en el mar
Ik wil geen paleizen en geen prinsessenQue no vull palaus ni vull princeses
Ik wil geen tranen, ik wil geen treurigheid, laten we beginnen te lopenNo vull plors, ni vull tristeses, comencem a caminar

Toen we liepen voor de ongehoorzaamheidQuan caminàvem per la desobediència
Toen jij en ik dromen hadden van rebellieQuan tu I jo teníem somnis rebels
Toen overleven deel uitmaakte van de essentieQuan sobreviure forma part de l'essència
In mijn land is er een regen van sterrenA la meua terra hi ha una pluja d'estels

Toen we liepen door de straten van ValenciaQuan caminàvem pels carrers de valència
Toen jij en ik dromen hadden van rebellieQuan tu I jo teníem somnis rebels
En met liefdesgedichten bouwden we de weerstandI amb poemes d'amor bastíem la resistència

Tot een nieuwe strijdFins un nou combat

Het is moeilijk te vergeten, de gevels van die tijdEs difícil oblidar, les façanes d'aquell temps
En de geliefden die van elkaar hielden toen angst het zegel wasI els amants que s'estimaven quan la por era el segell
En de toekomst van die kinderen die naar de sterren kekenI el futur d'aquells infants que miraven als estels
Illusies van een groot heden!Il·lusions d'un gran present!

Jij en ik zijn rebellen van de tijd en de afstandTu I jo som rebels del temps I la distància
Leerlingen van de liefde, geliefden van de brutaliteitAlumnes de l'amor, amants de la insolència
Dichters van deze nacht, schilders van ons bedPoetes d'esta nit, pintors del nostre llit
De onmogelijke dingen om uit te leggen van deze wetenschapLes coses imposibles d'explicar d'aquesta ciència

Jij en ik zijn satellieten zonder koers in de melkwegTu I jo som satèl·lits sense rumb en la galàxia
Van onmogelijke liefdes zijn wij de paradoxD'amors impossibles som la paradoxa
Wij zijn onvolmaakte verleden van onze geschiedenisSom pretèrits imperfets de la nostra història
Wij zijn die onvergetelijke herinnering in het geheugenSom aquell record inoblidable en la memòria

Toen we liepen voor de ongehoorzaamheidQuan caminàvem per la desobediència
Toen jij en ik dromen hadden van rebellieQuan tu I jo teníem somnis rebels
Toen overleven deel uitmaakte van de essentieQuan sobreviure forma part de l'essència
In mijn land is er een regen van sterrenA la meua terra hi ha una pluja d'estels

Toen we liepen door de straten van ValenciaQuan caminàvem pels carrers de valència
Toen jij en ik dromen hadden van rebellieQuan tu I jo teníem somnis rebels
En met liefdesgedichten bouwden we de weerstandI amb poemes d'amor bastíem la resistència