僕らはそれを愛と呼んだ (bokura wa sore wo ai to yonda)

Wij noemden het liefde

僕らはそれを愛と呼んだ (bokura wa sore wo ai to yonda)

Bloemblaadjes vallen, om twee uur 's nachts
花びら散る 午前二時に
hanabira chiru gozen niji ni
Iemand was aan het huilen
誰かが泣いていたんだ
dareka ga naite itan da
Op de handpalm die ik uitstak
差し伸べた手のひらの上
sashinobeta te no hira no ue
Was de overgebleven bloem verwelkt
残った花はしおれていた
nokotta hana wa shiorete ita

Als we niet kunnen veranderen, tot daar
変われないのなら そこまで
kawaranai no nara soko made
Tot de dingen die we niet willen veranderen
変わりたくないものまで
kawaritakunai mono made
Waarom verandert alles dan?
変わってしまうのは なぜでしょう
kawatte shimau no wa naze deshou

Onder de hemel gekleurd in scharlaken
茜色染まる 空の下
akaneiro somaru sora no shita
Noemden wij het liefde
僕らはそれ愛と呼んだ
bokura wa sore ai to yonda
Iets onveranderlijks heeft gemaakt
不変な何かが作った
fuhen na nanika ga tsukutta
Een belachelijke vorm van liefde
くだらない形の愛を
kudaranai katachi no ai wo
Met al zijn hobbels en kuilen omarmd
凸凹なままでよいと抱きしめ
dekkoboko na mama de yoi to dakishime
Zelfs als ons hart pijn doet
心が傷つこうとなど
kokoro ga kizutsukou to nado
Zelfs die doornen zijn lief
その棘さえも愛おしいと
sono toge sae mo itoshii to
Denkend aan die dag dat ik huilde
泣いたあの日を思っている
naita ano hi wo omotte iru

Herinneringen vallen, om drie uur 's nachts
思い出散る 午前三時
omoide chiru gozen sanji
Iemand was aan het lachen
誰かが笑っていた
dareka ga waratte ita
Bij de straatlantaarn als een zonnestraal
木漏れ日のような街灯に
komorebi no you na gaitou ni
Had ik de troebele nacht toevertrouwd
濁った夜を預けていた
nigotta yoru wo azukete ita

Als je het niet begrijpt, tot daar
分からないのなら そこまで
wakaranai no nara soko made
Tot waar we elkaar niet begrijpen
分かり合えないそこまで
wakariaenai soko made
Waarom doen we alsof we het begrijpen?
分かった振りするのは なぜでしょう
wakatta furi suru no wa naze deshou

Onder de hemel gekleurd in scharlaken
茜色染まる 空の下
akaneiro somaru sora no shita
Noemden wij het liefde
僕らはそれを愛と呼んだ
bokura wa sore wo ai to yonda
Iets onveranderlijks heeft gemaakt
不変的な何か作った
fuhenteki na nanika tsukutta
Een belachelijke vorm van liefde
くだらない形の愛を
kudaranai katachi no ai wo
Met al zijn hobbels en kuilen omarmd
凸凹なままでよいと抱きしめ
dekkoboko na mama de yoi to dakishime
Zelfs als ons lichaam pijn doet
体が傷つくことなど
karada ga kizutsuku koto nado
Zelfs die doornen zijn lief
その棘さえも愛おしいと
sono toge sae mo itoshii to
Schilderend die dag dat ik huilde
泣いたあの日を描いている
naita ano hi wo kaite iru

Ik weet niet hoe vaak mijn hart pijn deed
心が傷つくこと何度知らない
kokoro ga kizutsuku koto nando shiranai
Ik verzamelde dingen die ik niet begreep
分からないこと集めていた
wakaranai koto atsume te ita
Verzamelde alleen maar onbekende dingen
知らないものばかり集めては
shiranai mono bakari atsume te wa
Die nacht die niet los te laten was
ほどけないでいた夜
hodokenai de ita yoru

Met het licht dat ik zo verzamelde
そうやって拾った灯りで
sou yatte hirotta akari de
Verlichtte ik de nacht
照らした夜には
torashita yoru ni wa
Iemand dacht zeker zo
誰かがきっとそう
dareka ga kitto sou
Dat ze samen mooi zouden zijn
寄り添って綺麗でいると思うんだ
yorisotte kirei de iru to omou n da

Onder de hemel gekleurd in scharlaken
茜色染まる空の下
akaneiro somaru sora no shita
Noemden wij het liefde
僕らはそれを愛と呼んだ
bokura wa sore wo ai to yonda

Onder de hemel gekleurd in scharlaken
茜色染まる空の下
akaneiro somaru sora no shita
Noemden wij het liefde
僕らはそれを愛と呼んだ
bokura wa sore wo ai to yonda
Iets onveranderlijks heeft gemaakt
不変的な何か作った
fuhenteki na nanika tsukutta
Een belachelijke vorm van liefde
くだらない形の愛を
kudaranai katachi no ai wo
Met al zijn hobbels en kuilen omarmd
凸凹なままでよいと抱きしめ
dekkoboko na mama de yoi to dakishime
Zelfs als ons lichaam pijn doet
体が傷つくことなど
karada ga kizutsuku koto nado
Zelfs die stem is lief
その声さえも愛おしいと
sono koe sae mo itoshii to
Ik herinner me die dag dat ik huilde
泣いたあの日を覚えている
naita ano hi wo oboete iru

Wij blijven zoals we zijn.
僕ら変われないまま
bokura kawarenai mama