Traducción generada automáticamente
Foto Di Gruppo
Bassi Maestro
Foto Di Gruppo
Troppo stanco per dormire, come Pellico mi metto a scrivere memorie su memorie per reprimere
la voglia insoddisfabile di pormi dubbi irrisolvibili circondato da un deserto di inquietudini, le
conoscenze non le riconosco, su alcuni cresce il muschio di qualcuno rimane solo il teschio, certi
amici non li vedo più non li sento nemmeno, pensando a loro mi ricordo invano, ricordi talmente
sparsi che non possono più collegarsi, presto o tardi andranno persi nella banalità di chiacchiere,
dentro la complicità di foto e lettere, mai promettere se non sei in grado di mantenere,
guardacaso più scrivo più temo di non averlo del tutto compreso, timoroso di voltarmi per
guardarvi e riconoscervi, vivo nel presente.
Tanto va così ti accorgi che la vita è una foto di gruppo, molti posano, troppi vivono a contatto
con una realtà che non è di casa, si affrettano a prendere decisioni nell'attesa di qualcosa con il
rischio che non accada, di qualcuno con il rischio che non ti veda, del motivo che ci accomuna
dentro la cornice troppo poco stanchi per dormire.
Dentro la cornice si emerge dal profondo fino in superfice per riscoprire un pò com'è che va cosa
si dice, niente di nuovo come al solito chi vive per illudersi, chi la fa finita, chi resta in bilico tra
mille situazioni che lo compromettono tra mille e più inquilini che lo sfrattano, chi rimane con i
piedi a terra, chi resta a bocca aperta per lo stupore per il malumore, pochi volti rassicurano di
questi tempi vivo di gratitudine per i momenti che passano di tanto in tanto come un classico
che mi rileggo con piacere mentre già pregusto il prossimo, e i tentativi di stare da solo sono
falliti salvato dai soliti vecchi amici, si può cenare qui stasera, scatto primi piani eterni per non
dimenticarci.
Perchè va così ti accorgi che la vita è una foto di gruppo, molti posano, troppi restano a
contatto con una realtà che non è di casa, si affrettano a prendere decisioni nell'attesa di
qualcosa con il rischio che non accada, di qualcuno con il rischio che non ti veda, del motivo
che ci accomuna dentro la cornice ancora troppo stanchi per dormire. Va così ti accorgi che lo
scatto è mosso e fuorifuoco ma è troppo tardi per fare uno spreco dei momenti che affronti degli
imprevisti che ti tocca vivere pagando in contanti per poter scrivere di di qualcosa con il rischio
che non accada, di qualcuno con il rischio che non ti veda, del motivo che ci accomuna dentro
la cornice ancora troppo sveglio per dormire.
Groepsfoto
Te moe om te slapen, net als Pellico begin ik te schrijven
herinneringen op herinneringen om de onvervulbare
drang te onderdrukken om mezelf onoplosbare twijfels te stellen
omringd door een woestijn van onrust, de
kennis herken ik niet, op sommigen groeit het mos,
van anderen blijft alleen de schedel over, bepaalde
vrienden zie ik niet meer, ik hoor ze zelfs niet,
terugdenkend aan hen herinner ik me tevergeefs,
herinneringen zo verspreid dat ze niet meer te verbinden zijn,
vroeg of laat gaan ze verloren in de banaliteit van praatjes,
binnen de compliciteit van foto's en brieven,
belooft nooit iets als je het niet kunt waarmaken,
toevallig schrijf ik meer en vrees ik dat ik het niet helemaal heb begrepen,
vrezend om me om te draaien om jullie te zien en te herkennen,
ik leef in het heden.
Zo gaat het, je merkt dat het leven een groepsfoto is,
veel poseren, te veel leven in contact
met een realiteit die niet thuis hoort,
ze haasten zich om beslissingen te nemen in afwachting van iets
met het risico dat het niet gebeurt, van iemand
met het risico dat je niet gezien wordt,
van de reden die ons verbindt binnen het kader
nog te moe om te slapen.
Binnen het kader kom je van diep naar boven
om weer te ontdekken hoe het gaat, wat er gezegd wordt,
niks nieuws zoals gewoonlijk, wie leeft om zichzelf te bedriegen,
wie het afmaakt, wie balanceert tussen
duizend situaties die hem in gevaar brengen,
tussen duizend en meer huurders die hem uitzetten,
wie met beide voeten op de grond blijft,
wie met open mond blijft staan van verbazing,
van de chagrijn, weinige gezichten geven geruststelling,
van deze tijden leef ik in dankbaarheid voor de momenten
waar ik af en toe van geniet, zoals een klassieker
waar ik met plezier opnieuw in duik terwijl ik al uitkijk naar de volgende,
en de pogingen om alleen te zijn zijn mislukt,
gered door de gebruikelijke oude vrienden,
kunnen we hier vanavond dineren,
ik maak eeuwige close-ups om ons niet te vergeten.
Want zo gaat het, je merkt dat het leven een groepsfoto is,
veel poseren, te veel blijven in contact
met een realiteit die niet thuis hoort,
ze haasten zich om beslissingen te nemen in afwachting van
iets met het risico dat het niet gebeurt, van iemand
met het risico dat je niet gezien wordt,
van de reden die ons verbindt binnen het kader
nog te moe om te slapen.
Zo gaat het, je merkt dat de opname bewogen en onscherp is,
maar het is te laat om momenten te verspillen
waar je mee omgaat, de onverwachte dingen die je moet leven,
betalend in contanten om te kunnen schrijven over iets
met het risico dat het niet gebeurt, van iemand
met het risico dat je niet gezien wordt,
van de reden die ons verbindt binnen het kader
nog te wakker om te slapen.
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Bassi Maestro y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: