The Sweetest Joy

De Zoetste Vreugde

The Sweetest Joy

Hij zat alleen op een heuvelHe sat alone upon a hill
De golven trokken aan zijn zijThe waves pulling at his side
Hij voelde het zout in zijn aderenHe could feel the salt inside his veins
En hoorde de storm naderenAnd could hear the storm arrive

Hij sloot zijn ogen en zag haar gezichtHe closed his eyes and saw her face
Zo gewoon dat anderen het afkeurdenSo plain the others had decried
Toch had hij de warmte gevoeld die ze droegYet he'd felt the warmth she'd held within
En de schoonheid die van binnen lagAnd the beauty that lay inside

Maar hun woorden verblindden hem snelYet their words soon blinded him
Geen schoonheid, dat begon hij te gelovenNo beauty he began to believe
Oh, hij keerde zich om en hief een glasOh he turned his back and he toasted them
Hij dronk de wereld voor iedereen zichtbaarHe drank the world for all to see

Met haast draaide ze zich om en jaagde de nachtWith haste she turned and chased the night
Geen tranen om met haar hand te vegenNo tears to wipe with her hand
Terwijl hij het land doorzocht om zijn liefde te vinden viel hijWhile he searched the land to find his love he fell
En riep 'help deze man alsjeblieft'And cried 'please help this man'

Hij zei dat het zwelt als de oceaanstroomHe said it swells like the oceans flow
Liefde trok me aan zoals de getijden de zeeLove drew me in as the tides draw the sea
Oh, maar ik was dom, net als mijn vrienden, ik liet mijnOh but I was foolish just like my friends I let my
Ogen bepalen wat ik zou voelenEyes rule what I should feel