Traducción generada automáticamente

visualizaciones de letras 421

Duga je ulica

Beogradski Sindikat

Letra

Nuestra traducción no tiene la misma cantidad de líneas que la letra original, ayúdanos a revisarla para que se muestre correctamente.

Duga je ulica

duga je ulica, èesto se staje
šta je ono što me tera da idem dalje? nešto više!
što se èita iako ne piše, što èoveku daje život
i kad prestane da diše, razbija kliše
straha od smrti
sve dobija smisao, zemlja nastavlja da se vrti
i ako staneš, brate zapamti
niko ne može da ugasi život što u tebi plamti
vatru koja gori
želju èoveka da se bori da nešto stvori
iza sebe ostavi
da se suprotstavi zlu koje vreba a sve što treba
je odreæi se potreba koje tu su da te kvare!
novac i žene dodju i odu ali èuvaj drugare!
pakao il' raj!
zato brate znaj duga je ulica al' izvestan je kraj!!!

iz prašine i blata ulice beograda
stižu slike rezervata pod kišom granata
oružje na gotovs težak život od smrada
detinjstvo noæna mora zakon ulice vlada
odrastanje u duhu narodnih pesama
k-k-kubure, sablje, preki sud, vešala
i šta se sada dešava na ovom trulom svetu
sve odlazi u kurac ništa nije u redu
i jebeš sistem! jer je jebeni sistem kriv za sve koji nepravdu velièa, politièare pse
a politika je bila kurva, uvek biæe takva
stiže razglednica od srbije sa letovanja iz pakla
a deca su ko deca svako traži nešto više
svoje mesto pod suncem jer ovde teško se diše
a gde æeš više kada prepušten si sam sebi
da žrtvuješ svoj život ne bi. ali možda pre bi
da razmisliš o svemu ulici, životu
možda tu æeš naæi sreæu ako spreman si za borbu
aaah! da se snadješ kako umeš i znaš
sve od sebe da daš. duga je ulica i to duga je baš
budan da budeš za sve što ti život sprema
težak život u beogradu bez ikakvih dilema
al i da mogo sam da biram znam da ovde bih se rodio
i ratove s demonima bih neprekidno vodio
kada bi ih dobio sve do jednog pobio
zahvalio bih bogu što mi je dušu oslobodio.

ref.

u poèetku sam bio sasvim bled na trenutke vidljiv dogadjaj u životu koji zaboravlja se lako ali urezan u ponašanje ja te proganjam od tada a da nisi ni svestan da je tako; kako prolaze godine sve konkretniji oblik i prisutniji udeo u životu tvom dobijam i uz tvoje mi misli odane još uvek nejake odbrane koje neiskusno postavljaš bez napora probijam; usput si vidim sakupio unutrašnje moæi trunku uverio da tajne postoje moj lik sagledao sav odbio po koji udarac koji sam pokušao da ti zadam ali tvojom svešæu ja i dalje suvereno vladam: godine ratovanja na meni ostavljaju trag a tvoj maè i oklop posle svakog okršaja sve oštriji postaju dok jednog dana nisam ostao bez glave a posle mene samo svesnost i tišina ostaju; vratih se još jednom još jedan udarac da ti zadam poslednji i kobni i uzeh vreme da me ojaèa oblièje smrti sada moja je maska bez sumnje u ishod èekam na kraju puta èas tvoga dolaska; i usput moja senka padaæe na tebe oslabiæeš mislio sam izvesnost iscrpeæe te ali kada te udarih po ramenu i videh da me gledaš kao brata i videh tvoj grandiozan poslednji ples prepun moæi ostao sam bez daha; tvoje izabrano mesto blago zadrhta i uz umiruæeg sunca zrak tvoj poslednji pokret beše moæan i jak i ja te usmerih ka jugu gde u predelima nepreglednosti izgubi ti se trag.

ref.

lice njegovo to je ko od drveta kore mlado a mnoge bore duhom prve zore i èudom on je gonjen da na put dalek ode beše suviše mlad za taj put dalek tad a opet za put ko da je stvoren i prvo je nejake mišice hranio od ljubavi kišnice a zatim je za krhko telo osnovno jelo bilo svako delo smelo tad treniralo se dobro i dobro se jelo sve do doba zrelog kad osnovna hrana postadoše visoka uma stanja i vrhovna znanja i usled duge obuke postadoh obuèen u belo odelo veštine upravljanja i od tad mene korak ima veæ danima od davnina rekao sam svima i ko da me tera da grabim na put a usput u uspeh ja gubio sam veru al nisam odstupio od smera jer ja i volja nesluæena doživesmo dobra nesudjena i prodjosmo kroz mnoga iskušenja uz pomoæ strpljenja i velikoga htenja i nema odstupanja i nema povlaèenja i poseban znaèaj da dam pravim vrlinama i svakom ko ih gaji starim istinama i svakom ko ih zna i šta ima smisla ja da to priznam više od srca i obraza èista blistavog oka i uspravnog hoda kao blagoslov od boga i zato na kraju ove ulice ja gledaæu u lice bez straha crnoga kosaèa i volja mi svakodnevno jaèa dok ka njemu ja koraèam a do tad sve ovo komad po komad dobiæe znaèaj i videæu ko celinu ovaj moj put plodan i bogat ko svu velièinu života moga

moj je život pun problema. na ulici od malena
poštovan kod klinaca i drugara kojih nema
pratim ulicu što krivuda. ja je pratim ona me cima
kao sundjer upijam sudbine. trenutke delim sa svima
i zovu me lutaluice psi da podjem s' njima
znam u svakom zlom èoveku dobrote malo ima
drugovima iz kraja želim da poruèim samo jedno
suze za geto trinest brate veèno!
idemo sad svi zajedno! mi moramo svi da uspemo!
možemo i sutra da umremo al nikada glavu da spustimo
niz bujicu da se pustimo da nas bespomoæne nosi
ni rim èak nije bio sagradjen preko noæi
ne treba goreti u želji, s vremenom sve æe doæi
kad ulici bliži se kraj sunce zaslepljuje oèi.

La calle es larga

la calle es larga, a menudo se convierte
¿qué es lo que me impulsa a seguir adelante? algo más!
que se lee aunque no esté escrito, lo que le da vida al hombre
y cuando deja de respirar, rompe el cliché
del miedo a la muerte
todo cobra sentido, la tierra sigue girando
y si te detienes, hermano, recuerda
nadie puede apagar la vida que arde en ti
el fuego que arde
el deseo del hombre de luchar para crear algo
dejar algo atrás
para enfrentarse al mal que acecha y todo lo que se necesita
es renunciar a las necesidades que están ahí para arruinarte!
dinero y mujeres vienen y van pero cuida a tus amigos!
infierno o paraíso!
¡así que hermano, sabes que la calle es larga pero el final es seguro!

entre el polvo y el barro de las calles de Belgrado
llegan imágenes de reservas bajo la lluvia de granadas
armas listas, una vida dura de hedores
la infancia, una pesadilla nocturna, la ley de la calle
creciendo en el espíritu de las canciones populares
k-k-kubure, espadas, juicios sumarios, horcas
y ¿qué está pasando ahora en este mundo podrido?
todo se va al carajo, nada está bien
¡al diablo con el sistema! porque el maldito sistema es culpable de todo aquel que glorifica la injusticia, los políticos perros
y la política era una puta, siempre será así
llega una postal de Serbia desde unas vacaciones en el infierno
y los niños son como niños, cada uno busca algo más
su lugar bajo el sol porque aquí es difícil respirar
y ¿dónde más irás cuando estés abandonado a ti mismo
para sacrificar tu vida no lo harías. pero tal vez prefieras
pensar en todo, en la calle, en la vida
quizás encuentres la felicidad aquí si estás listo para luchar
¡ah! para arreglártelas como puedas y sepas
dar todo de ti. la calle es larga y realmente lo es
estar despierto para todo lo que la vida te prepara
una vida dura en Belgrado sin dudas
pero incluso si pudiera elegir, sé que aquí nacería
y lucharía constantemente contra demonios
si los venciera a todos los mataría
agradecería a Dios por liberar mi alma.

ref.

al principio era completamente pálido, a veces visible
un evento en la vida que se olvida fácilmente pero grabado en mi comportamiento, te persigo desde entonces y ni siquiera eres consciente de ello; a medida que pasan los años, tomo una forma más concreta y una presencia más fuerte en tu vida, y con tus pensamientos leales, todavía defensas débiles que colocas sin experiencia, rompo sin esfuerzo; veo que has acumulado poderes internos
convencido de que existen secretos, viste mi imagen, la rechazaste
cada golpe que intenté darte, pero con tu conciencia sigo dominando soberanamente: los años de guerra dejan huella en mí y tu espada y armadura después de cada enfrentamiento se vuelven más afiladas hasta que un día me quedé sin cabeza y después de mí solo quedan la conciencia y el silencio; regresé una vez más, un último golpe para darte
y tomé tiempo para fortalecer mi rostro, la muerte ahora es mi máscara sin duda espero el resultado espero al final de tu viaje; y de paso mi sombra caerá sobre ti, te debilitarás pensé que la certeza te agotaría pero cuando te golpeé en el hombro y vi que me mirabas como a un hermano y vi tu último baile grandioso lleno de poder me quedé sin aliento; tu lugar elegido tembló ligeramente y con el sol moribundo, tu último movimiento fue poderoso y fuerte y te dirigí hacia el sur donde en los vastos paisajes te perderás.

ref.

su rostro es como la corteza de un árbol joven
y muchas arrugas del espíritu de las primeras mañanas
y por un milagro fue empujado a emprender un largo viaje
era demasiado joven para ese camino lejano entonces
y sin embargo, para el camino parecía haber sido creado
y primero alimentó sus débiles músculos con el amor de la lluvia
y luego para su frágil cuerpo, la comida básica era cada acto audaz
entrenó bien y comió bien hasta la edad madura
cuando la comida básica se convirtió en estados mentales elevados
y conocimientos supremos y después de un largo entrenamiento me vestí con un traje blanco de habilidades de gestión y desde entonces mi paso ha estado presente durante días desde tiempos antiguos les dije a todos y como si algo me impulsara a avanzar en el camino y mientras tanto en el éxito perdí la fe
pero no me desvié del rumbo porque yo y la voluntad desconocida experimentamos buenas cosas no juzgadas y pasamos por muchas pruebas con paciencia y gran deseo y no hay retirada y no hay rendición y doy un significado especial a las verdaderas virtudes y a todos los que las practican con antiguas verdades y a todos los que las conocen y tienen sentido, debo admitirlo más allá del corazón y la cara pura de un ojo brillante y un paso erguido como una bendición de Dios y por eso al final de esta calle miraré a la cara sin miedo del segador negro y mi voluntad se fortalece diariamente mientras camino hacia él y hasta entonces todo esto pieza por pieza adquirirá significado y veré como un todo este camino fértil y rico como toda la grandeza de mi vida

mi vida está llena de problemas. en la calle desde pequeño
respetado por los niños y amigos que ya no están
sigo la calle que serpentea. la sigo y me sacude
como una esponja absorbo destinos. comparto momentos con todos
y me llaman vagabundo, los perros me invitan a unirme a ellos
sé que en cada mal hombre hay un poco de bondad
a los amigos del barrio solo quiero decirles una cosa
¡lágrimas por el gueto trece hermano eternamente!
¡vamos ahora todos juntos! ¡todos debemos tener éxito!
podemos morir mañana pero nunca bajar la cabeza
para dejarnos llevar por la corriente para que nos lleve impotentes
ni siquiera el rap fue construido de la noche a la mañana
no hay que arder en deseo, con el tiempo todo llegará
cuando se acerca el final de la calle el sol ciega los ojos.


Comentarios

Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra

0 / 500

Forma parte  de esta comunidad 

Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Beogradski Sindikat y explora más allá de las letras.

Conoce a Letras Academy

¿Enviar a la central de preguntas?

Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.

Comprende mejor con esta clase:

0 / 500

Opciones de selección