วันของเรา (Wun Kaung Row)

ถึงวันที่เราใฝ่และฝันthǔeng wan thī rao fài lǽ fǎn
ถึงวันที่เราจะเดินด้วยกันthǔeng wan thī rao jà deern dûai kan
มองที่ตาเราต่างก็รู้ใจกันmǒng thī tā rao tàang kôo rúu jài kan
จะฝ่าฟันสู่วันของเราjà fàa fán sù wan khǒng rao

ทุกข์ภัยที่เจอจะหนักดังภูเขาthúk phái thī jəə jà nàk dang phū kǎo
สองเราไม่เคยมีใจไหวหวั่นsǒng rao mâi khə̄i mī jài wái wàn
เราสองคนจะสุขจะทุกข์เคียงกันrao sǒng khon jà sùk jà thúk khīang kan
มีฉันก็ต้องมีเธอmī chǎn gôo tǒng mī thə

พร้อมจะอดทนphr̂xm jà òd thon
เราพร้อมใจเดินตากฝนrao phr̂xm jài deern tāk fǒn
พร้อมผจญphr̂xm phajon
เดินฝ่าลมพายุร้ายdeern fàa lom phāyū rái

แม้วันที่เราจะเหนื่อยเพียงไหนmǽ wan thī rao jà nʉ̀ai phīang nǎi
สองมือก็จูงกันไปไม่หวั่นsǒng mǔu gôo jūng kan bpai mâi wàn
ใจสองใจไปสู่จุดหมายเดียวกันjài sǒng jài bpai sù jùt mǎi dīaw kan
มีฉันก็ต้องมีเธอmī chǎn gôo tǒng mī thə

พร้อมจะอดทนphr̂xm jà òd thon
เราพร้อมใจเดินตากฝนrao phr̂xm jài deern tāk fǒn
พร้อมผจญ เดินฝ่าลมพายุร้ายphr̂xm phajon deern fàa lom phāyū rái

ทุกข์ภัยที่เจอจะหนักดังภูเขาthúk phái thī jəə jà nàk dang phū kǎo
สองเราไม่เคยมีใจไหวหวั่นsǒng rao mâi khə̄i mī jài wái wàn
เราสองคนจะสุขจะทุกข์เคียงกันrao sǒng khon jà sùk jà thúk khīang kan
ฝ่าฟันสู่วันของเราfàa fán sù wan khǒng rao

แม้วันที่เราจะเหนื่อยเพียงไหนmǽ wan thī rao jà nʉ̀ai phīang nǎi
สองมือก็จูงกันไปไม่หวั่นsǒng mǔu gôo jūng kan bpai mâi wàn
ใจสองใจไปสู่จุดหมายเดียวกันjài sǒng jài bpai sù jùt mǎi dīaw kan
มีฉันก็ต้องมีเธอmī chǎn gôo tǒng mī thə

แม้วันที่เราจะเหนื่อยเพียงไหนmǽ wan thī rao jà nʉ̀ai phīang nǎi
สองมือก็จูงกันไปไม่หวั่นsǒng mǔu gôo jūng kan bpai mâi wàn
ถึงวันที่เราใฝ่และฝันthǔeng wan thī rao fài lǽ fǎn
ถึงวันที่เราจะเดินด้วยกันตลอดไปthǔeng wan thī rao jà deern dûai kan talòt bpai