คิดถึงแต่ (untold)

คิดถึงแต่ต้องทนkhít thǔng tàe tǒng thon
เพราะเราสองคนphráo rao sǒng khon
ไม่ได้เป็นอะไรกันmái dâi bpen àrai kan

รักเธออยู่ทุกวัน แค่ไม่เคยเอ่ยrạk thoe yù thúk wan khæ̀ mái khə̄i ʔə̄i
ยังไม่อยากเฉลยไว้เธอค่อยเข้าใจyáng mái yàak chælǝ́i wái thoe khɔ̂i khâo chai

ไม่ว่าเธอจะไปไหน ฉันก็ไปกับเธอทุกที่เลยmái wâa thoe jà bpai nǎi chǎn gô bpai kàp thoe thúk thî loei
ไม่ว่าเธอจะเจอใคร ฉันจะคอยรับฟังอยู่เฉยๆmái wâa thoe jà jə̄o khrai chǎn jà khɔi ráp fang yù chə̄y chə̄y
จะให้เป็นที่ปรึกษา มีไว้คอยแก้ปัญหาjà hâi bpen thî bprʉ̀ksǎa mii wái khɔi kɛ̂ɛ panhā
ล้าหัวใจ แค่ซบตรงไหล่lâa hǔa jai khæ̀ sǒp trong lǎi

บางครั้งเราต้องห่างไกลbāng khráng rao tǒng hǎng klai
กลัวว่าเธออาจสงสัยklûa wâa thoe àat sǒng sǎi
และถามมา อย่ารู้ดีกว่าlǽ thǎam mā yàt rúu dī kwà

คิดถึงแต่ต้องทนkhít thǔng tàe tǒng thon
เพราะเราสองคนphráo rao sǒng khon
ไม่ได้เป็นอะไรกันmái dâi bpen àrai kan

รักเธออยู่ทุกวัน แค่ไม่เคยเอ่ยrạk thoe yù thúk wan khæ̀ mái khə̄i ʔə̄i
ยังไม่อยากเฉลยไว้เธอค่อยเข้าใจyáng mái yàak chælǝ́i wái thoe khɔ̂i khâo chai

แค่ในบางทีเมฆบนฟ้านั้นดูหม่นkhæ̀ nai bāng thī mèk bon fā nán dū mǒn
แต่ไม่อาจปล่อยฝนลงมาให้เป็นสายtàe mái àat plòi fǒn long mā hâi bpen sāi
รักแค่ในใจเก็บเอาไว้ไม่ง่ายดายrạk khæ̀ nai jai kèp ēā wái mái ngâi dāi
เคียงข้างกายถึงแม้มีใครข้างๆ เธอkhīang khâang kāi thǔng mɛ̂ɛ mii khrai khâang khâ thoe

คิดถึงแต่ต้องทนkhít thǔng tàe tǒng thon
เพราะเราสองคนphráo rao sǒng khon
ไม่ได้เป็นอะไรกันmái dâi bpen àrai kan

รักเธออยู่ทุกวัน แค่ไม่เคยเอ่ยrạk thoe yù thúk wan khæ̀ mái khə̄i ʔə̄i
ยังไม่อยากเฉลยไว้เธอค่อยเข้าใจyáng mái yàak chælǝ́i wái thoe khɔ̂i khâo chai

คิดถึงแต่ต้องทน (คิดถึงเธอเหลือเกิน)khít thǔng tàe tǒng thon (khít thǔng thoe lʉ̄a kə̄n)
รักเธออยู่ทุกวัน (เก็บเธอในใจ)rạk thoe yù thúk wan (kèp thoe nai jai)
(และไม่บอกใคร มีเธอเท่านั้น)(lǽ mái bɔ̀k khrai mii thoe thâun nán)
แต่เป็นเพียงแค่ฝันฉันคงต้องเข้าใจbtàe bpen phiang khæ̀ fǎn chǎn khǒng tǒng khâo chai