Traducción generada automáticamente
Bont En Blauw
Bram Vermeulen
Bont En Blauw
Met een zonnebril op bij de slager
maar niemand die iets durft te vragen
een biefstuk van drie ons,
want daar houdt hij zo van
zijn vaste kratje bier sleept ze de trap op,
zachtjes voor de buren.
Ze beschermt alleen haar gezicht
als hij haar wil slaan,
maar hij wordt alleen maar steeds kwader
omdat ze zich niet tegen hem verweert,
en ze schaamt zich voor de buren.
Van de keukentrap gevallen,
een ongelukje met haar fiets.
Ze heeft haar antwoord klaar,
maar het glimlachen erbij doet pijn.
Bont en blauw,
bont en blauw,
terwijl hij zegt dat hij van haar houdt.
En weggedoken in de bank,
troost ze zich met de gedachte,
dat het niet de drank is,
maar meer iets in zijn hoofd,
en terwijl hij schreeuwend staat te schelden
denkt ze alleen maar aan buren.
En weggaan doet ze niet:
ze heeft het geprobeerd,
maar ze kan het niet:
hij hoeft maar op te bellen,
ze gaat terug.
Ze kan niet zonder kerel
en wat moet hij zonder haar?
Bont en blauw,
bont en blauw,
en hij zegt dat hij van haar houdt.
Bont en blauw
bont en blauw,
en hij jankt dat hij van haar houdt.
En als ze onder hem ligt
dan hoopt ze op het moment
dat het voorbij is, dat hij klaar is
en in slaap valt.
Ze wou maar dat hij er niet zo bij schreeuwde:
de buren horen alles.
Ze luistert naar zijn snurken
ruikt de lucht van zweet en bier,
en als hij vreselijk moet hoesten,
hoopt ze even dat hij erin blijft,
en ze schaamt zich.
Bont en blauw,
bont en blauw,
en hij zweert dat hij van haar houdt.
Bont en blauw,
bont en blauw,
en ze denkt dat ze van hem houdt.
Piel y Azul
Con lentes de sol puestos en la carnicería
pero nadie se atreve a preguntar nada
un filete de trescientos gramos,
porque a él le encanta
arrastra su caja de cervezas hasta arriba por las escaleras,
con cuidado para no molestar a los vecinos.
Ella solo protege su rostro
cuando él quiere golpearla,
pero él solo se enfurece más
porque ella no se defiende,
y se avergüenza frente a los vecinos.
Cayó de la escalera de la cocina,
un accidente con su bicicleta.
Tiene su respuesta lista,
pero sonreír duele.
Piel y azul,
pensando que él la ama.
Y escondida en el sofá,
se reconforta pensando
que no es por la bebida,
sino algo en su cabeza,
y mientras él grita y maldice,
ella solo piensa en los vecinos.
Y no se va:
lo ha intentado,
pero no puede:
él solo tiene que llamar,
y ella regresa.
No puede vivir sin su hombre
¿y qué haría él sin ella?
Piel y azul,
y él dice que la ama.
Piel y azul,
y él llora diciendo que la ama.
Y cuando está debajo de él
ella espera el momento
en que termine, que se duerma
y se calme.
Desearía que no gritara tanto:
los vecinos escuchan todo.
Escucha su ronquido
huele el olor a sudor y cerveza,
y cuando tose terriblemente,
por un instante espera que se ahogue,
y se avergüenza.
Piel y azul,
y él jura que la ama.
Piel y azul,
y ella cree que lo ama.
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Bram Vermeulen y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: