De Mannen

Los Hombres

De Mannen

Las mandíbulas apretadasDe kaken klemmen op elkaar
Pero nunca verás lágrimas ahíMaar tranen krijg je nooit te zien, daar

No mostrar nadaNiets laten merken
A nadieAan niemand
Y lo que sientes, no es realEn wat je voelt, dat is niet waar

De ellos no hay palabra de soledadVan hen geen woord van eenzaamheid
No hablar de elloNiet over praten
Lo que no piensas, no sucedeWat je niet denkt, gebeurt ook niet
Así que no hay tristezaZo bestaat er geen verdriet

Y los que sienten lástima por ellosEn wie er medelijden met ze heeft
Serán ridiculizadosZe zullen ze beschimpen
Esa es la sangre que se pega en las manosDat is het bloed dat aan de handen kleeft

Y quienes los aman, no lo sabenEn wie ze liefhebben, weten ze niet
Nunca hubo tiempo para esoDaar was nog nooit de tijd voor
Afortunadamente siempre hay algo másGelukkig gaat er altijd iets voor

El placer dura un instanteGenot duurt een tel lang
DesesperadosWanhopig
Demasiado temerosos de entregarse al placerVoor overgave aan genot te bang

Callarán sobre el dolorZe zullen zwijgen over pijn
Así es ser adultoZo is volwassen-zijn
Nunca aprendieron a llorarZe hebben nooit geleerd hoe huilen moet

Pero si finalmente se rompe su diqueMaar breekt hun dijk tenslotte door
Ya no hay salvación para ellosDan zijn ze niet meer te redden
Ya no hay nada que importeDan is er niets meer dat ertoe doet

Tan asustados, tan asustadosZo bang, zo bang
De que las cosas puedan ser diferentesDat het anders kan