Serenade du pave...

Serenata del pavimento...

Serenade du pave...

Pero si tu ventana permanece cerrada... Mais si ta fenetre reste close
Y las monedas no caenEt les deux sous ne tombent pas

De vez en cuando, en estos días cortosZo nu en dan, in deze korte dagen
Resuena en la oscuridad de una calle grisKlinkt tegen donker in een grauwe straat
Una voz ronca, que deja sus notas agrietadasEen schorre stem, die haar gebarsten klanken
Chocar contra las ventanas cerradasOp de gesloten vensters stuiten laat
La lluvia golpea, la estufa está ardiendoDe regen tikt, de kachel staat te gloeien
Una ventana se abre, alguien arroja una monedaEen raam gaat open, iemand gooit een cent
Ella atrapa el dinero y él mira hacia arribaZij vangt het geld en hij kijkt eens naar boven
Toca su sombrero y busca a un agenteTikt aan zijn pet en speurt naar een agent

La lluvia golpea, el viento azota los techosDe regen tikt, de wind slaat op de daken
Cantan juntos una canción desgastada;Ze zingen samen een verfomfaaid lied;
Los sonidos flotan como pedazos rasgadosDe klanken drijven als verscheurde snippers
La lluvia chapotea, no se entiende la letraDe regen pletst, de tekst versta je niet
Están en la calle como dos almas perdidasZe staan op straat als twee verdoolde zielen
Y en una tumba de ladrillo, con cementoEn in een graf van baksteen, met cement
La cálida luz brilla a través de las ventanas cerradasHet warme licht glanst door gesloten ramen
Ella mira hacia arriba, él vigila al agenteZij kijkt omhoog, hij let op de agent

La canción resuena en tonos apagadosHet liedje dreint in dofgeslagen klanken
El viento salvaje desgarra las palabrasDe woorden scheurt de wild geworden wind
En un portal se resguarda su cochecitoIn een portiekje schuilt hun kinderwagen
Y en ese cochecito duerme un niñoEn in die kinderwagen slaapt een kind
La canción resuena, la lluvia azota los cristalesHet liedje dreint, de regen striemt de ruiten
Están acostumbrados al frío y la humedadZe zijn aan kou en nattigheid gewend
La canción resuena, ella va por el cochecitoHet liedje dreint, zij gaat de wagen halen
Es hora de nuevo, pronto vendrá un agenteHet wordt weer tijd, straks komt er een agent

La lluvia azota los cristales goteantesDe regen striemt de druipend natte ruiten
La estufa arde, en suave luz de lámparaDe kachel gloeit, in zachte lampeschijn
Están las personas, que ahora están seguras adentroZitten de mensen, die nu veilig binnen
Y no abandonadas solas en la calleEn niet op straat alleen gelaten zijn
Ella mira anhelante hacia los cristales iluminadosZij kijkt verlangend naar de lichte ruiten
El cochecito chirría, ella atrapa una última monedaDe wagen piept, ze vangt een laatste cent
Él tiembla... y de repente se rompe la canciónHij huivert... en dan breekt opeens het liedje
Porque a la vuelta de la esquina avanza majestuoso un agenteWant om de hoek stapt statig een agent