
La Luna
Angelo Branduardi
A lua
La Luna
Um dia, ao improvisoUn giorno all'improviso
A lua se cansoula luna si stancò
De olhar para o mundo, la de cimadi guardare il mondo di lassù
Ela pegou um cometa,prese una cometa,
Seu rosto, escondeuil volto si velò
E até o fim do céu, caminhou.e fino in fondo al cielo camminò
Que surpresa que foiche sorpresa fù
Que a "branca" estendidache la bianca distesa
Não era nevenon fosse neve.
Eram apenas pedrasEran solo sassi
E o seu pé, ela machucou.e i piedi si ferì,
Chorando, ela fugiu para se esconder.piangendo di nascosto lei fuggì.
Encarar o mundo de pés descalços não se podeAffrontare il mondo a piedi nudi non si può
E la de cima, ela continuou a espiare dall'alto a spiarlo lei restò.
E não mais se surpreendeuE sorpresa non è piú
Com o "branco" estendidoche la bianca distesa
Que não era neve.non sia neve.



Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Angelo Branduardi y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: