Frío

Koud

Frío

Ik leef opgeslotenVivo encerrado
In woorden die ik negeerdeEn palabras que obvié
Die ik nooit konLas que nunca pude.
Zeggen met mijn stem.Decirte con mi voz.

En zo laat gaf ik me overY tan tarde resigné
Aan mijn diepe domheidMi profunda estupidez
En de tijd wurgt meY el tiempo me ahorcó
In een hoek.En un ricón

En mijn dagen zijn zondagenY mis días son domingos
Mijn zomers zijn zo domMis veranos son tan necios
En mijn eenzaamheid isY mis soledad es
Verschrikkelijk charmant.Terriblemente encantadora

En de kou en het lichtY los fríos y la luz
En de nachten en de pijnY las noches y el dolor
Voordat je me verblinddeAntes de cegarme
Vroeg je wie ik was!!!Preguntaste quién era yo!!!

De rechters die mijn binnenste beoordeeldenLos jueces que juzgaron mi interior
De uren die ik jouw ijdelheid beschermdeLas horas que cuidé tu vanidad
De dagen dat we de waarheid wistenLos días que supimos la verdad
Het bloed dat ik nooit zal vergeten.La sangre que jamás podré olvidar

De dagen dat ik jouw zon niet deelde...Los días que no compartí tu sol...