La Violeta

De Violeta

La Violeta

Met mijn elleboog op de vieze tafelCon el codo en la mesa mugrienta
En mijn blik gefocust op een droomY la vista clavada en un sueño
Denkt de Italiaan Domingo PolentaPiensa el tano Domingo Polenta
Aan het drama van zijn immigratieEn el drama de su inmigración

En in de vuile kroeg die zingtY en la sucia cantina que canta
De nostalgie van het oude landLa nostalgia del viejo paese
Klinkt zijn schorre keel valsDesafina su ronca garganta
Al gehard door de wijnYa curtida de vino carlón

En De Violeta gaat, gaat, gaatE La Violeta la va, la va, la va
Gaat naar het veld dat ze zich voorsteldeLa va sul campo che lei si sognaba
Dat van haar was, dat ze bewaardeCh’era suo yinyín que guardándola estaba

Hij zoekt ook zijn gedroomde gelukÉl también busca su soñado bien
Sinds die dag, zo ver weg alDesde aquel día, tan lejano ya
Dat hij met zijn last van hoop vertrokQue con su carga de ilusión saliera
Als De Violeta die gaat, gaatComo La Violeta que la va, la va

Een liedje van een verre plekCanzoneta de pago lejano
Dat de vieze kroeg idealiseertQue idealiza la sucia taberna
En dat straalt in de ogen van de ItaliaanY que brilla en los ojos del tano
Met de parel van een grote traanCon la perla de algún lagrimón

Hij leerde het toen hij met anderen kwamLa aprendió cuando vino con otros
Opgesloten in de buik van een schipEncerrado en la panza de un buque
En met dit lied, kloppend op de tafelY es con ella, metiendo batuque
Troost hij zijn teleurstellingQue consuela su desilusión