Mentiras

Leugens

Mentiras

Omdat jij het verzwijgtPorque vos lo callabas
Mijn MargaritaMi Margarita
Ik, die zo'n goedzak benYo, que soy tan güenazo
Dode een bloemMate una flor
En terwijl ik langzaamY mientras despacito
De bloemblaadjes plukteLa deshojaba
Veel, een beetje en nietsMucho, poquito y nada
Vroeg ik steedsLe preguntaba
Houdt mijn liefde van me?Me ama mi amor?

En die bloeiende bloemY aquella flor sangrante
Antwoordde meMe contesto
Ze zucht altijdElla siempre suspira
Denkt aan jouPensando en vos
Maar deze keerPero esta vez
Liep de bloem te liegenMintió la flor

Ze moedigde me zo sterk aanMe alentó con tal juerza
De bloemetjesLa florecilla
Dat op een vroege zondagQue un domingo temprano
Kreeg ik moedCobre valor
En terwijl jij naar beneden kwamY mientras vos bajabas
Naar de kapelA la capilla
Omhuld door de sneeuwEngüelta entre la nieve
Van jouw manteltjeDe tu mantilla
Sprak ik over liefdeTe hable de amor
Bij het geven van je 'ja'Al darme el si tu cara
Kleurde je gezichtSe sonrojó
Terwijl mijn hartMientras daba'un repique
Een rimpeling gafMi corazón
Maar deze keerPero esa vez
Liegde jijMentiste vos

Aura, ik weet dat jij slecht bentAura se que sos mala
Met mijn liefdeCon mi cariño
Dat zei mijn moederMe lo dijo mi madre
Want ze zag jePorque te vio
Op een nacht onder de maanUna noche de Luna
Over het padPor el sendero
Je lippen aanbiedendOfreciendo tus labios
Aan een vreemdelingA un forastero
Die je kusteQue los besó
Toen riep ik: 'Ik maak je af!'Cuando grité la mato!
Mijn hartMi corazón
Huilde als een kindLlorando como un niño
Nee! Riep jeNo! Me gritó
En nu zie jeY aura ya ves
Liegde ik zelf.Me miento yo