Acapulco

Acapulco

Acapulco

Vandaag denk ik na over wat er gebeurdeHoy pienso en que pasó
En hoe het me raakte, de uren die ik in die bus doorbrachtY como me afectó las horas que pasé en aquel bus
Ik begrijp niet goed waaromNo entiendo bien porque
Mijn opa, afgeleidMi abuelo distraído
Stapte uit zonder mij en ik ging maar door, door, door, doorSe bajó sin mi y yo seguí y seguí, seguí, seguí

Acapulco was geen plekAcapulco no era un lugar
Voor een meisje van mijn leeftijdPara una niña de mi edad
Met slechts vier jaar stond ik tegenover de eenzaamheidCon solo cuatro años enfrente la soledad
Van de bus zag ik je voorbijrijdenDel bus te vi pasar
En de straat lopen, ondanks de angst die ik voeldeY la calle caminary a pesar del miedo que me dio
Kon ik niet eens huilen, huilen, huilenNo pude ni llorar, llorar, llorar

Ben jij het verloren meisje? Vroeg de jongen meEres la niña perdida? El chico me pregunto
Ik had niet begrepen dat dat meisje ik was, ik was het, ik was hetNo había entendido que esa niña era yo, era yo, era yo

Na zes uur vond ik waar ik moest uitstappenDespués de seis horas encontré dónde bajar
Ik stak de straat over en vond de plekCrucé la calle y di con el lugar
De deur ging open en de hele wereld omarmde me en omarmde meSe abrió la puerta y todo mi mundo me abrazo y me abrazo

Ik was alleenEstaba sola
Voor de zeeFrente al mar
Ik zal het nooit vergetenNunca me voy a olvidar
Ik was alleenEstaba sola
Voor de zeeFrente al mar
Acapulco was de plek, acapulco, acapulco, acapulco, acapulcoAcapulco era el lugar acapulco, acapulco, acapulco, acapulco