Tu Pálida Voz

Jouw Bleke Stem

Tu Pálida Voz

Ik hoorde je zeggen.. vaarwel, vaarwel...Te oí decir..adiós, adiós...
Ik sloot mijn ogen en verborg de pijn...Cerré los ojos y oculté el dolor...
Ik voelde je stappen de middag doorkruisenSentí tus pasos cruzando la tarde
maar mijn laffe handen konden je niet tegenhouden.y no te atajaron mis manos cobardes.
Mijn hart, huilde van liefdeMi corazón, lloró de amor
en in de stilte weerklonk jouw stem,y en el silencio resonó tu voz,
jouw geliefde stem, ver weg en verloren,tu voz querida, lejana y perdida,
jouw stem die van mij was... jouw bleke stem.tu voz que era mía... tu pálida voz.

In de verlaten nachten, die de wind doet beven,En las noches desoladas, que sacude el viento,
stralen de koude sterren van spijtbrillan las estrellas frías del remordimiento
en ik bedrog mezelf dat je weer terugkomty me engaño que habrás de volver otra vez
door de vergetelheid en de tijd los te laten.desatando el olvido y el tiempo.

Ik voel dat je stappen terugkomen over het vertrouwde pad.Siento que tus pasos vuelven por la senda amiga.
Ik hoor je me noemen, vol van sterfelijke vermoeidheid,Oigo que me nombras llena de mortal fatiga,
waarom, als ik al weet dat mijn verlangen nutteloos is,para qué si ya sé que es inútil mi afán,
nooit... nooit... zal je komen.nunca... nunca... vendrás.

Ik zag je vertrekken, je zei vaarwel,Te vi partir, dijiste adiós,
ik beefde van angst en verborg mijn pijn.temblé de angustia y oculté mi dolor.
Daarna, denkend dat je niet terug zou komen,Después, pensando que no volverías
probeerde ik je te bereiken en was je al niet meer van mij.traté de alcanzarte y ya no eras mía.
Mijn hart, bloedde van liefde,Mi corazón, sangró de amor,
en in de herinnering weerklonk jouw stem...y en el recuerdo resonó tu voz...
jouw geliefde stem, ver weg en verloren,tu voz querida, lejana y perdida,
jouw bevroren stem, jouw bleke stem.tu voz aterida, tu pálida voz.