Ella

Ella

Ella

Ik ben moe van het smeken, ik ben moe van het zeggenMe cansé de rogarle me canse de decirle
Dat ik zonder haar van verdriet sterfQue yo sin ella de pena muero
Ze wilde niet meer naar me luisteren, als haar lippen zich opendenYa no quiso escucharme si sus labios se abrieron
Was het om te zeggen: ik wil je niet meerFue pa' decirme ya no te quiero

Ik voelde dat mijn leven verloren ging in een diepe afgrondYo sentí que mi vida se perdía en un abismo profundo
En zwart als mijn geluk, ze wilde blijvenY negro como mi suerte, ella quiso quedarse
Toen ze mijn verdriet zagCuando vio mi tristeza
Maar het was al geschrevenPero ya estaba escrito
Dat ik die nacht haar liefde zou verliezenQue en aquella noche perdiera su amor

Ik ben moe van het smeken. Met tranen in mijn ogen hief ik mijn glas en toastte met haarMe canse de rogarle. Con el llanto en mis ojos alcé mi copa y brinde con ella
Ze kon me niet afwijzen, het was de laatste toast van een bohemien met een koninginNo podia despreciarme era el ultimo brindis de un bohemio con una reina
De mariachi's zwegenLos mariachis callaron

Uit mijn hand viel mijn glas zonder dat ik het merkteDe mi mano sin fuerza cayó mi copa sin darme cuenta
Ze wilde blijven toen ze mijn verdriet zagElla quiso quedarse cuando vio mi tristeza
Maar het was al geschreven dat ik die nacht haar liefde zou verliezenPero ya estaba escrito que aquella noche perdiera su amor