De Mars Van De Doden

The March Of The Dead

De wrede oorlog was voorbij? oh, de triomf was zo zoet!The cruel war was over ? oh, the triumph was so sweet!
We keken naar de terugkerende troepen, door onze tranen;We watched the troops returning, through our tears;
Er was triomf, triomf, triomf op de scharlaken glinsterende straatThere was triumph, triumph, triumph down the scarlet glittering street
En je kon de muziek nauwelijks horen door het gejuich.And you scarce could hear the music for the cheers.
En je kon de daken nauwelijks zien door de vlaggen die tussen de huizen wapperden;And you scarce could see the house-tops for the flags that flew between;
De klokken luidden als gekken naar de lucht;The bells were pealing madly to the sky;
En iedereen schreeuwde voor de soldaten van de Koningin,And everyone was shouting for the soldiers of the Queen,
En de glorie van een tijdperk trok voorbij.And the glory of an age was passing by.

En toen kwam er een schaduw, snel en plotseling, donker en somber;And then there came a shadow, swift and sudden, dark and drear;
De klokken waren stil, geen echo bewoog.The bells were silent, not an echo stirred.
De vlaggen hingen somber, de mannen vergaten te juichen;The flags were drooping sullenly, the men forgot to cheer;
We wachtten, en we spraken geen woord.We waited, and we never spoke a word.
De lucht werd donkerder, donkerder, tot uit de sombere wolkenThe sky grew darker, darker, till from out the gloomy rack
Een stem kwam die het hart met angst verstilde:There came a voice that checked the heart with dread:
"Haal nu je versieringen naar beneden, en hang zwart op;"Tear down, tear down your bunting now, and hang up sable black;
Ze komen eraan? het is het Leger van de Doden."They are coming ? it's the Army of the Dead."

Ze kwamen eraan, ze kwamen eraan, mager en gruwelijk, treurig en traag,They were coming, they were coming, gaunt and ghastly, sad and slow,
Ze kwamen eraan, al de karmozijnrode wrakken van trots;They were coming, all the crimson wrecks of pride;
Met gezichten verbrand, en wangen besmeurd, en spookachtige ogen van verdriet,With faces seared, and cheeks red smeared, and haunting eyes of woe,
En verstopte gaten die de kaki niet kon verbergen.And clotted holes the khaki couldn't hide.
Oh, de klamme voorhoofd van pijn! de livide, schuimige lippen!Oh, the clammy brow of anguish! the livid, foam-flecked lips!
De wankelende rangen van verwoesting trokken voorbij!The reeling ranks of ruin swept along!
De ledemaat die sleepte, de hand die faalde, de bloederige vingertoppenThe limb that trailed, the hand that failed, the bloody finger tips
En oh, de sombere ritme van hun lied!And oh, the dreary rhythm of their song!

"Ze lieten ons achter aan de veldzijde, maar we voelden dat we niet konden stoppen"They left us on the veldt-side, but we felt we couldn't stop
Op deze, onze Engeland's kroonfeestdag;On this, our England's crowning festal day;
Wij zijn de mannen van Magersfontein, wij zijn de mannen van Spoin Kop,We're the men of Magersfontein, we're the men of Spoin Kop,
Colenso? wij zijn de mannen die moesten betalen.Colenso ? we're the men who had to pay.
Wij zijn de mannen die de bloedprijs betaalden.We're the men who paid the blood-price.
Zal het graf al onze winst zijn?Shall the grave be all our gain ?
Jullie zijn ons iets verschuldigd. Lang en zwaar is de rekening.You owe us. Long and heavy is the score.
Dus juich ons nu voor onze glorie, en juich ons voor onze pijn,Then cheer us for our glory now, and cheer us for our pain,
En juich ons zoals je nog nooit eerder juichte."And cheer us as you never cheered before."

De mensen waren wit en geslagen, elke tong leek zwaar als lood;The folks were white and stricken, each tongue seemed weighed with lead;
Elk hart werd vastgegrepen in een holle hand van ijs;Each heart was clutched in hollow hand of ice;
En elke oog staarde naar de gruwel van de doden,And every eye was staring at the horror of the dead,
De medelijden van de mannen die de prijs betaalden.The pity of the men who paid the price.
Ze waren gekomen, gekomen om ons te bespotten, in de eerste opwelling van onze vrede;They were come, were come to mock us, in the first flush of our peace;
Door kronkelige lippen glinsterden hun tanden;Through writhing lips their teeth were all agleam;
Ze kwamen in hun duizenden? oh, zouden ze nooit stoppen!They were coming in their thousands ? oh, would they never cease!
Ik sloot mijn ogen en toen? het was een droom.I closed my eyes and then ? it was a dream.
Ik sloot mijn ogen en toen? het was een droom.I closed my eyes and then ? it was a dream.

Er was triomf, triomf, triomf op de scharlaken glanzende straat;There was triumph, triumph, triumph down the scarlet gleaming street;
De stad was gek; een man was als een jongen.The town was mad; a man was like a boy.
Duizend vlaggen vlamden waar de lucht en de stad elkaar ontmoeten;A thousand flags were flaming where the sky and city meet;
Duizend klokken donderden van vreugde.A thousand bells were thundering the joy.
Er was muziek, vrolijkheid en zonneschijn, maar sommige ogen glansden van spijt;There was music, mirth and sunshine, but some eyes shone with regret;
En terwijl we onze terugkerende helden verblinden met gejuich,And while we stun with cheers our homing braves,
O God, in Uw grote genade, laat ons nooit vergetenO God, in Thy great mercy, let us nevermore forget
De graven die ze achterlieten, de bittere graven.The graves they left behind, the bitter graves.
De graven die ze achterlieten, de bittere graven.The graves they left behind, the bitter graves.