Traducción generada automáticamente
Kathmandou
De Elegasten
Kathmandou
Wie tot de nacht sprak
zijn gezel
en dwaalde in de doolhof
van de huizen
en die geen nest
vond
om te rusten
weet
dat hij naar Kathmandou moet gaan
zijn jonge paarden
bijten op het bit
en moeizaam
buigt de horizon
zijn barstensvolle aarde
Wie langs de barricaden liep
in mist
en kille regen
en messen
in zijn woorden hield
en dolken sleep
onder zijn blinkend' ogen
en 't lijf gespannen hield
en zich de lip verbeet
weet
dat hij de weg naar Kathmandou
moet gaan
ik heb mijn lijf
gescheurd
van die het baarde
en ik lik mijn tekens
dag aan dag
jij schoot de pijl
die op je boog gespannen stond
de ruimte in
om eens te leven
hij keert weer
wij hebben toen terzelfdertijd gehuild
wij hebben toen
terzelfdertijd
geschreeuwd
Waar trek je heen
flamingo
slanke hals
je vliegt de vreemde vlucht
en tekent wondere spiralen
je oog leest ver
of 't vreemde tekens las
van onbekende taal
kom neem wat brood
en melk voor onderweg
en doe die wollen mantel om
je moet je goed verzorgen
je hand beeft
en je lacht zo vreemd
zo zalig
zeg
waar ga jij heen
Kathmandou
ijspaleis
waar koningskinderen leven
met milde hand
met milde borst
met milde schoot
waar elke vraag
een antwoord krijgt
Kathmandou
verre stad
van stille gebaren
de tijd heeft zich daar neergezet
en al haar angels uitgerukt
de tijger heeft geen klauwen meer
de buffel heeft geen horens
en alle honden slapen
Kathmandou
mijn vallei van gras
en klapperbomen
en broze herten in het woud
waar mensen lachen
wit gebit voor diepe keel
je kunt er water drinken uit de berg
en ijskristallen zuigen
de witte sneeuw speelt met de zon
en wolken slapen in de bomen
de weg knaagt
aan de zolen van mijn voeten
en keien bijten vuur
in de holten van mijn been
en kevers vreten diep in mijn gewrichten
hij ziet het niet
hij hoort het niet
hij voelt het niet
zijn oog zwemt in blauw water
zijn oor verdrinkt in wondere muziek
er is mijn hart
dat stuwt
en hamert
roffelt
op mijn glad gespannen vel
hier neem wat brood
en melk voor onderweg
je hand beeft
en je lacht zo vreemd
zeg mij
waar ga jij heen
zag jij de flamingo's niet
ze roofden brood
en melk
uit
mijn hand
en tekende spiralen
vreemde tekens
in talen onbekend
hun vlucht was wonder
hals gestrekt
een pijl
naar verre einder
de schaduw van de bomen dekt ons toe
als wij
de ogen vol van ogen
zoeken naar elkanders mond
mijn hand neemt hoge vlucht
en snijdt zich niet
aan scherven
jij rookt
ik rook
en jij glijd langzaam weg
in kleuren
vlokken schuim
en water
toverwoorden spiegelver
ik klim over een hoge rand
de sterren lopen aan mijn hand
ik drijf heel
los
en heel mijn lijf
spoelt open
er vloog een roze vogel
slanke hals
voorbij
naar verre einder
Kathmandou in Nepal
IJspaleis in kleuren
Wonderwoud in de gleuf van je muren
Waar ga jij heen
je beeft
je rilt van kou
je tanden tateren stomme woorden
je ijlt
je hand bevriest
je trekt je benen hoog
en kijkt zo vreemd
gebroken vogel
ik hoor de sintels van een stem
je adem riekt naar de riolen
je moet meer eten vriend
je moet je goed verzorgen
hier eet maar
neem maar mee
wat brood en melk
voor onderweg
Toen ik je grond betrad
Kathmandou
vloeide mijn lijf vol vuur
toen ik je grond betrad
Kathmandou
ik wentelde in licht
de ogen toe
en zwom
met lome woorden
door de tijd
je lucht vulde mijn longen
met weeë geur
tot barstens toe
de ogen toe
en alle remmen los
verdrinken in een meer van licht
verdwijnen voor uw aanschijn
heilig Kathmandou
Hoge muur van sneeuw en ijs
en zwijgen
Je stapelt rotsen
voor mij uit
en ik wil jou beklimmen
mijn voeten schuiven langs je flank
mijn handen spoelen langs je ijs
er zitten naalden in mijn keel
Kathmandou
hoge Muur
heilige Muur
gezegende Muur
waarom ben jij zo hoog
je rotsen puilen mij aan
je scherpe messen likken mijn bloed
jij wil mij niet ontvangen
Kathmandou
hoge Muur
heilige Muur
gezegende Muur
ik ging zo ver
ik dwaalde naar je toe
waar zijn je klapperbomen
waar je woud
je licht steekt mij de ogen uit
waar is het pad dat naar beneden leidt
Er lag een stuk verhakkeld mens
in de vallei van Kathmandou
vlak voor de hoge muur
een kale woestenij
van ijs
zijn hand lag aan zijn keel
en vuur vrat zijn leden
Ze komen hier van ver
ze moeten het verbieden
kom neem hem op
stil maar
stil
heb je het brood
de melk
bij
en giet wat olie in zijn wonden
misschien komt hij er nog doorheen
misschien komt hij
nog ooit terug
naar 't land van de mensen
Tekst: Hugo Verhulst, Merchtem, 12 maart 1969
Muziek: Herman Elegast
Kathmandou
Quien habló a través de la noche
a su compañero
y deambuló por el laberinto
de las casas
y aquel que no encontró
un nido
para descansar
sabe
que debe ir a Kathmandou
sus jóvenes caballos
muerden el freno
y trabajosamente
se inclina el horizonte
su tierra repleta de grietas
Quien caminó junto a las barricadas
en la niebla
y la lluvia fría
y sostenía cuchillos
en sus palabras
y afilaba dagas
bajo sus ojos brillantes
y mantenía su cuerpo tenso
y se mordía el labio
sabe
que debe seguir el camino hacia Kathmandou
he desgarrado mi cuerpo
de aquel que lo dio a luz
y lamo mis señales
día tras día
tú disparaste la flecha
que estaba tensa en tu arco
al espacio
para vivir alguna vez
él regresa
lloramos al mismo tiempo
lloramos
al mismo tiempo
gritamos
¿A dónde vas
flamenco
cuello esbelto
vuelas en un vuelo extraño
y dibujas espirales maravillosas
tu ojo lee lejos
como si leyera extrañas señales
de un idioma desconocido
ven, toma algo de pan
y leche para el camino
y ponte el abrigo de lana
debes cuidarte bien
tu mano tiembla
y ríes tan extrañamente
tan dichosamente
dime
¿a dónde vas?
Kathmandou
palacio de hielo
donde viven los hijos del rey
con mano suave
con pecho suave
con regazo suave
donde cada pregunta
obtiene una respuesta
Kathmandou
ciudad lejana
de gestos silenciosos
el tiempo se ha detenido allí
y ha arrancado todas sus espinas
el tigre ya no tiene garras
el búfalo ya no tiene cuernos
y todos los perros duermen
Kathmandou
mi valle de pasto
y palmeras
y ciervos frágiles en el bosque
donde la gente ríe
dientes blancos para una garganta profunda
puedes beber agua de la montaña
y chupar cristales de hielo
la nieve blanca juega con el sol
y las nubes duermen en los árboles
el camino roe
las suelas de mis pies
y las piedras muerden fuego
en las cavidades de mis piernas
y los escarabajos devoran profundamente en mis articulaciones
él no lo ve
él no lo oye
él no lo siente
su ojo nada en agua azul
su oído se ahoga en música maravillosa
ahí está mi corazón
que impulsa
y martilla
retumba
en mi piel tensa y suave
aquí, toma algo de pan
y leche para el camino
tu mano tiembla
y ríes tan extrañamente
dime
¿a dónde vas?
¿No viste a los flamencos?
robaron pan
y leche
de
mi mano
y dibujaron espirales
extrañas señales
en idiomas desconocidos
su vuelo fue maravilloso
cuello extendido
una flecha
hacia el horizonte lejano
la sombra de los árboles nos cubre
mientras
los ojos llenos de ojos
buscan la boca del otro
mi mano se eleva alto
y no se corta
en pedazos
tú fumas
yo fumo
y tú te deslizas lentamente
en colores
copos de espuma
y agua
palabras mágicas reflejadas
subo por un borde alto
las estrellas caminan de la mano conmigo
me siento completamente
libre
y todo mi cuerpo
se abre
voló un pájaro rosa
cuello esbelto
pasó
hacia el horizonte lejano
Kathmandou en Nepal
Palacio de hielo en colores
Bosque maravilloso en la grieta de tus muros
¿A dónde vas?
te estremeces
te estremeces de frío
tus dientes balbucean palabras mudas
deliras
tu mano se congela
te levantas las piernas alto
y miras tan extrañamente
pájaro roto
escucho las brasas de una voz
tu aliento huele a alcantarillas
deberías comer más amigo
deberías cuidarte bien
aquí, come
llévate
algo de pan y leche
para el camino
Cuando pisé tu suelo
Kathmandou
mi cuerpo se llenó de fuego
cuando pisé tu suelo
Kathmandou
me revolví en la luz
cerré los ojos
y nadé
con palabras lentas
a través del tiempo
tu aire llenó mis pulmones
con un olor dulzón
hasta reventar
cerré los ojos
y todas las barreras se deshicieron
ahogarse en un mar de luz
desaparecer ante tu presencia
sagrado Kathmandou
Alta muralla de nieve y hielo
y silencio
Apilas rocas
ante mí
y quiero treparte
mis pies se deslizan por tu flanco
mis manos se deslizan por tu hielo
hay agujas en mi garganta
Kathmandou
alta Muralla
sagrada Muralla
bendita Muralla
¿por qué eres tan alta?
tus rocas me abruman
tus afiladas cuchillas lamen mi sangre
no quieres recibirme
Kathmandou
alta Muralla
sagrada Muralla
bendita Muralla
fui tan lejos
deambulé hacia ti
¿dónde están tus palmeras?
dónde está tu bosque
tu luz me ciega
¿dónde está el camino que desciende?
Había un hombre destrozado
en el valle de Kathmandou
justo frente a la alta muralla
un páramo calvo
de hielo
su mano estaba en su garganta
y el fuego devoraba sus miembros
Vienen de lejos
deben prohibirlo
ven, levántalo
tranquilo
tranquilo
¿tienes el pan
la leche
aquí?
y vierte algo de aceite en sus heridas
quizás salga adelante
quizás regrese
algún día
a la tierra de los hombres



Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de De Elegasten y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: