De Postkoets

Die Postkutsche

De Postkoets

Vor vielen Jahren, auf der PostkutscheHeel veel jaren geleden op de dilligence
Fuhren stolz und voller Anmut ein schöner PostillonReed trots en fier een knappe postiljon
Amor lächelte zufrieden über so viele ChancenAmor lachte tevreden om zo'n keur van kansen
Und so manches Herz, das er gewannEn menig hartje dat hij overwon
Weit über Berg und Tal ertönte das HornsignalVer over berg en dal klonk er 't hoorngeschal
Immer als fröhliches Zeichen für alleSteeds als een blij signaal voor allemaal

Mädchen richteten ihre Blicke zur PostkutscheMeisjes richtten hun blikken naar de dilligence
Wer von ihnen würde den schönen Postillon gewinnen?Wie van hen won die knappe postiljon
Das lieblich blühende Blondchen, das zog ihn an't Lief blozend blondje, dat trok hem aan
Er wagte es, sie zu fragen, ob sie seine Frau werden wollteHij dorst 't wagen, haar tot z'n vrouw te vragen
Mutig gab ihr Mündchen dann zu verstehenBraaf gaf haar mondje toen te verstaan
Dass sie mit ihm durchs Leben gehen wollteDat zij met hem door 't leven wilde gaan
Und über Berg und Tal hörte man überallEn over berg en dal hoorde je overal
'Es lebe,' so klang es laut, Bräutigam und Braut'Leve,' zo klonkt 't luid, bruid'gom en bruid'

So fanden sie beide den Schatz der roten RosenEn zo vonden zij beiden de schat van rode rozen
Das Dorf hatte das Brautpaar damit fröhlich begrüßt't Dorp had 't bruidspaar daarmee blij begroet
Mit der Frau an seiner Seite, die er gewählt hatteMet de vrouw aan zijn zijde die hij had gekozen
Fuhren sie einer glücklichen Zukunft entgegenReed hij een blijde toekomst tegemoet
Und über Berg und Tal ertönte noch das HornsignalEn over berg en dal klonk nog het hoorngeschal
Als feierliches Zeichen für alleToen als een feestsignaal voor allemaal

Und über Berg und Tal ertönte noch das HornsignalEn over berg en dal klonk nog het hoorngeschal
Als feierliches Zeichen für alleToen als een feestsignaal voor allemaal