Traducción generada automáticamente
Problems Signor
Dimitri Van Toren
Problems Signor
Wat te zeggen over Cuba de Cubanen. Je moet er met autopech gestaan hebben ¬zo'n la kilometer buiten Havana in een tropische regenbui. En dan - als je ten einde raad bent en doorweekt tot op de huid ¬stopt er een auto. Er springt een man uit en die is op dat moment net zo nat als jij. 'Problems signor' en hij duikt onder de motorkap. En zie daar - na 'n paar minuten loopt ie weer. Zijn lachende ogen kijken je aan - hij wenst je goede reis en verdwijnt. Ik was sprakeloos - signor - wait wait - ik holde achter hem aan - zo'n edel mens. No-na-no - was zijn antwoord - toen ik vroeg of ik de rekening van de stomerij mocht betalen. Maar gelukkig begreep hij mijn onvermogen om iets terug te kunnen doen. 'Wel' sprak hij aarzelend 'dan stel ik voor om vanavond een glaasje te drinken in La Pal oma mijn stamcafe.' Hij noemde mij het adres en we namen afscheid in de regen die nog altijd met bakken naar beneden kwam. Maar toen ik mij 's-avonds op weg begaf was de lucht weer opgeklaard en werden de eerste sterren zichtbaar boven Havana.
La Pal oma - bleek een klassiek café te zijn met veel glimmend gepoetst koper - ik rook er de gezelligheid. Bij mijn binnen¬komst zwaaide hij ter begroeting en wenkte en passant de ober. We bestelden koffie - 'n pittig bakje waar we zwijgzaam van genoten. Alsof hij mij de tijd wilde geven om in de stemming te komen. En die was Caribisch - vrolijk en ontspannen met zachte muziek op de achtergrond en buiten - oogde het al even aangenaam. Ik keek uit op een klein park met een vredig stand¬beeld. Op de bankjes onder de bomen zaten mensen in alle rust wat bij te praten. Terwijl kinderen zich vermaakten bij een fontein-basin waar jonge moeders hun baby's showden. Het was een plaatje Na de koffie dronken we rum. Hij heette Fernandez en was arts en werkzaam in de provincie. Of dat niet vreemd was - '0 nee - ik houd van het platteland' was zijn antwoord, 'alleen ik kan niet buiten de stad' zei hij met een smile. Zijn liefde voor zijn land was ontroerend. 'Wij zijn een eiland signor' - zei hij bijna klagend 'niemand ziet onze uitgestrekte handen en hoort ons zingen dat wij de wereld liefheb¬ben.' Toen het woord 'democratie' viel zuchtte hij diep.
Ik besef heel goed ging hij verder' dat ook hier vroeg of laat uw alom geprezen democratie een feit zal zijn .En als dan ook hier zelfzucht tot een deugd zal zijn ver¬heven en verdraagzaamheid en saamho¬righeid niet meer dan betekenloze woor¬den zullen zijn. En de samenleving een harteloze moeder is geworden - die steeds meer zwerfkinderen baart om ze vervol¬gens aan hun lot over te laten. la dan weet ik amigo - dan zal ik weten dat wij de¬mocratisch zijn.
Lets have another rum.'
Problemas, Señor
¿Qué decir sobre Cuba y los cubanos? Debes haber quedado varado con tu auto, a unas cuantas millas de La Habana, bajo una lluvia tropical. Y entonces, cuando estás desesperado y empapado hasta los huesos, se detiene un auto. Un hombre salta y está tan mojado como tú. 'Problemas, señor', y se agacha bajo el capó. Y ahí está, después de unos minutos, el auto vuelve a funcionar. Sus ojos sonrientes te miran, te desea buen viaje y desaparece. Yo estaba sin palabras, señor, espera, espera, corrí tras él, un hombre noble. 'No-na-no' fue su respuesta cuando le pregunté si podía pagar la cuenta de la tintorería. Pero afortunadamente entendió mi incapacidad para devolverle el favor. 'Bueno', dijo vacilante, 'entonces sugiero que tomemos una copa esta noche en La Paloma, mi café habitual'. Me dio la dirección y nos despedimos bajo la lluvia que seguía cayendo a cántaros. Pero cuando salí esa noche, el cielo se había despejado y las primeras estrellas eran visibles sobre La Habana.
La Paloma resultó ser un café clásico con mucho cobre brillante pulido, olía a calidez. Al entrar, él me saludó con un gesto y llamó al camarero de paso. Pedimos café, una taza fuerte que disfrutamos en silencio. Como si quisiera darme tiempo para entrar en ambiente. Y era caribeño, alegre y relajado, con música suave de fondo y afuera, se veía igual de agradable. Miraba un pequeño parque con una estatua pacífica. En los bancos bajo los árboles, la gente charlaba tranquilamente. Mientras los niños se divertían en una fuente donde las jóvenes madres mostraban a sus bebés. Era una imagen. Después del café, tomamos ron. Se llamaba Fernández, era médico y trabajaba en la provincia. '¿No es extraño?' - 'Oh no, amo el campo', fue su respuesta, 'solo que no puedo vivir fuera de la ciudad', dijo con una sonrisa. Su amor por su país era conmovedor. 'Somos una isla, señor', dijo casi quejándose, 'nadie ve nuestras manos extendidas ni nos escucha cantar que amamos al mundo'. Cuando mencionó la palabra 'democracia', suspiró profundamente.
'Entiendo muy bien', continuó, 'que aquí tarde o temprano su tan elogiada democracia será una realidad. Y cuando el egoísmo se eleve a virtud y la tolerancia y la solidaridad no sean más que palabras vacías. Y la sociedad se convierta en una madre sin corazón, que engendra cada vez más niños abandonados a su suerte. Entonces, amigo, sabré que somos democráticos. Tomemos otro ron.'
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Dimitri Van Toren y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: