Het Kind van de Ellende

L'enfant de La Misère

Het kind is nog geen 6 jaarL'enfant n'a pas 6 ans
Maar nooit een glimlachMais jamais un sourire
Verzacht in het voorbijgaann'adoucit en passant
Zijn wassen gezichtSon visage de cire
Zijn diepe blauwe ogenSes yeux profonds et bleus
Lijken niet te begrijpenN'ont pas l'air de comprendre
Dat we zo ongelukkig zijnQu'on soit si malheureux
Op zo'n jonge leeftijdA un âge aussi tendre

{Refrein:}{Refrain:}
Het is het kind van de ellendeC'est l'enfant de la misère
Dat we net hebben opgepaktQue l'on vient de ramasser
En dat van zijn moederEt qui reçoit de sa mère
Alleen maar beledigingen en klappen krijgtQue des injures et des coups
We nemen haar, we troosten haarOn la prend, on la console
We leggen haar in een wit bedOn la met dans un lit blanc
Maar voor haar vliegt het leven voorbijMais pour elle la vie s'envole
Oh het arme kleine kindOh la pauvre petite enfant

Op een voorjaarsavondPar un soir de printemps
Is haar moeder iets dronkenSa mère un peu plus ivre
Neem haar ruwLa prend brutalement
En bond haar aan het koperen bedL'attache au lit de cuivre
Ze slaat haar zoveel ze kanLa frappe autant qu'elle peut
Op haar hart dat triltSur son cœur qui en tremble
Het kind zo ongelukkigL'enfant si malheureuse
Huilt van verdrietEn pleure de tristesse

{Refrein}{Refrain}

Een avond in het ziekenhuis leunt een man naar haar toe en vraagtUn soir à l'hôpital un homme se penche vers elle et lui demande
Heeft je moeder dit gedaan?Est-ce ta maman qui t'a fait cela ?

En het kind van de ellendeEt l'enfant de la misère
Antwoordde heel zachtjesRépondit tout doucement
Om haar moeder niet te straffenPour ne pas punir sa mère
Nee, dat is niet mijn mama.Non ce n'est pas ma maman.
En het kind van de ellendeEt l'enfant de la misère
Antwoordde heel zachtjesRépondit tout doucement
Voordat ze de aarde verlietAvant de quitter la terre
Nee, dat is niet mijn mama.Non ce n'est pas ma maman.