Krakowski Spleen

Spleen de Cracovia

Krakowski Spleen

Las nubes cuelgan sobre la ciudad, oscuro y no puedo levantarmeChmury wiszą nad miastem, ciemno i wstać nie mogę
Me envuelvo más en la cobija, desaparezco, me enrosco en mí mismaNaciągam głębiej kołdrę, znikam, kulę się w sobie
El aire es pegajoso y denso, la humedad se posa en las carasPowietrze lepkie i gęste, wilgoć osiada na twarzach
Un pájaro triste se sienta en el árbol, perezosamente alisa sus plumasPtak smętnie siedzi na drzewie, leniwie pióra wygładza

La mañana se convierte en mediodía, las horas pasan sin rumboPoranek przechodzi w południe, bezwładnie mijają godziny
A veces zumba una mosca en las trampas de la telarañaCzasem zabrzęczy mucha w sidłach pajęczyny
Y el sol brilla alto, alto en los ojos de los pilotosA słońce wysoko, wysoko świeci pilotom w oczy
Calienta incansablemente los fríos espacios azulesOgrzewa niestrudzenie zimne niebieskie przestrzenie

Espero al viento que disipeCzekam na wiatr, co rozgoni
Las oscuras cortinas enredadasCiemne skłębione zasłony
Entonces me pondré de pie de una vez!Stanę wtedy na raz!
Cara a cara con el solZe słońcem twarzą w twarz

Las calles envueltas en niebla, se hunden en charcos ciegosUlice mgłami spowite, toną w ślepych kałużach
Por la ventana miro cansada, con nostalgia pienso en la tormentaPrzez okno patrzę znużona, z tęsknotą myślę o burzy
Y el sol brilla alto, alto en los ojos de los pilotosA słońce wysoko, wysoko świeci pilotom w oczy
Calienta incansablemente los fríos espacios azulesOgrzewa niestrudzenie zimne niebieskie przestrzenie

Espero al viento que disipeCzekam na wiatr, co rozgoni
Las oscuras cortinas enredadasCiemne skłębione zasłony
Entonces me pondré de pie de una vez!Stanę wtedy na raz!
Cara a cara con el solZe słońcem twarzą w twarz