Traducción generada automáticamente
De Kerkhofgangers
Don Quishocking
De Kerkhofgangers
Wat ritselt op de Achterweg
De Dalmse Steeg voorbij?
Er glipt een schaduw langs de heg
Onder de bomenrij
De wind kreunt in de oude eiken
Hij kan geen hand voor ogen kijken
Maar de maan breekt door het wolkendek
En hij klimt over de muur, de gek
Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht
Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht
Bij een vers gedolven graf
Werpt hij zijn mantel af
Hij stoort een dode in haar rust
Want zie, hij bukt en bukt en kust
Bij de maan haar schaarse licht
Kust hij haar marmerbleek gezicht
Dan scheurt hij zijn hemd van 't lijf
Bespringt de dode koud en stijf
Hij rukt de kleding van de vrouw
Huiverend van genot en kou
Levende vrouwen zijn hem te heet
Te willig met hun lucht van zweet
Bij het kreunen van de eiken
Schendt hij nog een drietal lijken
Daar krast de raaf, daar roept de uil
Hij opent nog een verse kuil
Van vrouwenlijken met lang haar
Breekt hij de benen van elkaar
We zien een dode, half vergaan
Maar daar trekt hij zich niets van aan
Haar borsten zijn al weg aan 't rotten
Kaal haar schedel, broos haar botten
Eindelijk komt hij hijgend af
En kruipt bevredigd uit het graf
Voor hij huiswaarts zal gaan keren
Klopt hij de maden uit zijn kleren
En na het horen van dit lied
Is een rastofiel zo erg nog niet
Los visitantes del cementerio
¿Qué susurra en el camino trasero
¿Más allá del callejón Dalmse?
Una sombra se desliza junto a la cerca
Bajo la hilera de árboles
El viento gime en los viejos robles
No puede ver ni a un palmo de distancia
Pero la luna rompe entre las nubes
Y él trepa sobre el muro, el loco
El cementerio, el cementerio
El cementerio de noche
El cementerio, el cementerio
El cementerio de noche
Junto a una tumba recién cavada
Él arroja su capa
Él perturba a una muerta en su descanso
Pues mira, se inclina y se inclina y besa
A la luz escasa de la luna
Besa su rostro mármol pálido
Luego se arranca la camisa del cuerpo
Se abalanza sobre la muerta fría y rígida
Arranca la ropa de la mujer
Tiritando de placer y frío
Las mujeres vivas le resultan demasiado calientes
Demasiado dispuestas con su olor a sudor
Entre los gemidos de los robles
Profana a tres cuerpos más
Allí grazna el cuervo, allí llama el búho
Abre otra fosa fresca
A los cadáveres de mujeres con cabello largo
Les separa las piernas
Vemos a una muerta, medio descompuesta
Pero a él no le importa
Sus pechos ya están podridos
Calva su cráneo, frágiles sus huesos
Finalmente, jadeando, sale satisfecho de la tumba
Antes de regresar a casa
Saca los gusanos de su ropa
Y después de escuchar esta canción
Un necrófilo no parece tan malo
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Don Quishocking y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: