Eenzaamheid

Einsamkeit

Eenzaamheid

Von den unzähligen VögelnVan de ontelbare vogels
Die man in einem Stadtpark siehtDie men in een gemeentepark ziet
Ist wahrscheinlich der geheimnisvollsteIs waarschijnlijk de meest geheimzinnige
Der StadtparkittichDe gemeenteparkiet

Unter einem weitblauen HimmelOnder een wijdblauwe hemel
Oder gemeinen WolkenfetzenOf gemenlijk wolkenfloers
Fliegt er jeden Tag pflichtbewusstVliegt hij iedere dag plichtmatig
Seinen Stadtpark-KursZijn gemeenteparcours

Flieg südwärts, gefiederter FreundVlieg zuidwaarts, gevederde vriend
Sei nicht länger ein willenloser KlientWees niet langer een willoze client
Der GrünflächenpflegeVan de Plantsoenendienst
In einem anderen, milderen KlimaIn een ander, een milder klimaat
Werden Fäden früh oder spätWorden klieren vroeg of laat
Doch das EndokrinToch het endocrienst

Über dem Zoo schwebendBoven de dierentuin zwevend
Hört er den letzten SchreiHoort hij de laatste gil
Von einem Fräulein, das zerfetzt wirdVan een juffrouw die verscheurd wordt
Von einem KlammeraffenDoor een kaaimandril

Auf der Gemeindeverwaltung gelandetOp de secretarie neergestreken
Will er die Chance nutzenWil hij de kans wel benutten
Um dem GeschwätzOm te luisteren naar het gekeuvel
Von den Stadtverwaltern zuzuhörenVan de gemeentetutten

Flieg ostwärts, StadtparkittichVlieg oostwaarts, gemeenteparkiet
Flieg hin zu diesem fernen OrtVlieg heen naar dat verre verschiet
Wo niemand Wege harktWaar niemand paden harkt
Und sing dann, StadtparkittichEn zing dan, gemeenteparkiet
Sing laut ein liederliches LiedZing luidkeels een liederlijk lied
Wo mein Herz in Fetzen liegtWaar mijn hart in farct

Er sieht mit seinem scharfen BlickHij ziet met zijn scherpe blik
Wie eine preisbewusste MutterHoe een prijsbewuste moeder
Vier kräftige Babys bekommtVier flinke babies krijgt
Aus einem Beutel BabypuderUit een zakje babypoeder

Er sieht vogelfreie FrauenHij ziet vogelvrije vrouwen
Entblößt bis zur letzten FlaumOntkleed tot de laatste pluis
Gefangen in ZimmernGevangen in vertrekken
Eines gemeinen HeimsVan een gemeen tehuis

Flieg fort, o StadtparkittichVlieg heen, o gemeenteparkiet
In das eine serenen GebietNaar dat ene serene gebied
Wo niemand Bäume schneidetWaar niemand bomen snoeit
Sei ein singender SatellitWees een zingende satelliet
Der einsam und zeitlos genießtDie eenzaam en tijdloos geniet
Und die Grundfarbe öltEn de grondverf oeit

Dieser Vogel hat keine WärmeDeze vogel heeft geen warmte
Keine Tiefe, kein Gemüse, keine HaltestelleGeen diepte, geen groente, geen halte
Nur seine auffällige GemeindeAlleen zijn frappante gemeente
Verleiht ihm GestaltVerleent hem gestalte

Eines Tages wird er für immer verschwindenEens zal hij voorgoed verdwijnen
Dann verlässt er sein irdisches NestDan verlaat hij zijn aardse nest
Für den stillen, unantastbaren RaumVoor de stille, onaantastbare ruimte
Wo selbst kein Kunstsatellit existiertWaar zelfs geen kunstmaan dorkest

Flieg dann fort, o Vogel, flieg fortVlieg heen dan, o vogel, vlieg heen
Finde eine Leere nur für dichVind een leegte voor jou alleen
Wo niemand eine Blume gießtWaar niemand een bloem begiet
In meinen innigsten Träumen klingtIn mijn innigste dromen klinkt
Für immer dein düsterer StempelVoor altijd je sombere stempelinkt
StadtparkittichGemeenteparkiet