Samarkando

Samarqueando

Samarkando

Cuando era niñoKiam mi estis infano
A menudo mi madre contabaOfte rakontis panjo
Sobre una lejana tierra fabulosaPri fora fabela lando
Sobre SamarqueandoPri Samarkando

Y también a menudo sueñoKaj ankaŭ mi ofte revas
Dejar todas las cosasLasi ĉiujn aferojn
Y seguir el caminoKaj iri laŭ ŝoserando
Hacia SamarqueandoAl Samarkando

Donde viven personas felicesKie loĝas feliĉaj homoj
En cálidas y confortables casasEn varmaj komfortaj domoj
Allí nadie lloraTie neniu ploras
Y no hay angustiaKaj ne angoras

Pero mis pies están sujetosSed tenas miajn piedojn
Trabajo, costumbres, hogarLaboro, kutimoj, hejmo
No me dejan ir hacia el sueñoNe lasas min al revo
Deberes, deberesDevoj, devoj

Quizás algún díaEble mi povos iam
Pueda ser libre de nuevoEsti denove libera
Así que dirigiré mis planesDo direktos mi miajn plandojn
Hacia SamarqueandoAl Samarkando