Traducción generada automáticamente
On Je Mladji
Edo Maajka
On Je Mladji
On je madji, rodio se kasno i nije mu jasno, zasto otac govori
da bi trebalo sve srbe na vrbe, kako da objasni da voli bas nju bas
srpkinju, bas Milanovu kcer, kako objasnit ocu u kojem je bio geler,
kojem su cijeli odred pobili srbi, kako objasnit igru koju je uvjek iso
prvi, da je rodjena u Zagrebu '85 isto ko i on, i da sad nosi bas
njegovo dijete, treba ce starog sanagsa ko i njoj piva onda kad je
sve pocelo kad je sa njim na maturancu bila.
Oni su urbana djeca, priju na exove i na partye, ne zanimaju ih vidre
ni komunusticne partije,oni vole samo Dinamo,i Edia i Tuzda,pacifisti
bankrotiraju sve sto je made in USA, oni su metropola,kvarius oni su
radio 101, da ih pitas ko je predsjednik oni ce reci neznam. Kasno je
za podbacaj iskreno oni podbacaj ne zele vole se ludi maturanti svoje
djete zele.
Imam plan, rec ce im tata i mama ovo je Ana, tako je svejedno svi
zovu, presutice da joj je pravo ime Milana, al ne ne, saznali bi kad tad,
stari voli kad sam iskren, zato im idem rec sad sad. Travno, zgrada
liftom do cetvrtog sprata, prezime Marusic njegova mama im otvori
vrata: Dobro vece, bog mama fino mirise ti sarma,ovo je moja djevojka;
Drago mi je gospodo, ja sam Milana. Ja sam Marija, vi udite, sad ce
vecera vi se poslozite.
Tak si zgodna, ite za sto, ja cu doci odma. Za stolom stari sa zujom,
pusi kolumbo cigarete na zidu Franjo spomenica iz rata bajonete.
Koga to moje oci vide, faljen isus sine, muski stisak ruku koje se znoje
i pitanje koje je ime tvoje. Milana, ona rece blago, i stvarno mi je
drago Prezime? Ma nije bitno. . . Ma bitno je mala, bitno!!!
Dovodis mi cetnike u kucu imas muda! To nije sve stari, Milana je
samnom i trudna, vec treci mjesec,dosli smo reci vama pa onda idemo
do njenog oca Milana, i njene mame Jele.
Franjo, to je njihov zivot, nek nasa djeca rade sto god zele.
Dosli smo reci mama prvo vama dacemo se vjencat. . . Ako se mislis sa
njom vjencat, onda moze mali komotno odjebat iz stana, a obojica
znamo da nemas kamo!!On se samo dize sa stola pogleda Milanu i rece:
Milana hajmo, hajmo u picku materinu odavde!! Ivane staniiii!!
Ivan stade, otac na koljena pade, otac pade u placu u desnoj ruci mu
osigurac,otac jeca,u ljevoj ruci mu bomba iz Kragujevca,srce ga skljeca
i kaze: E nej moja djeca, isto mi je, da mi ovaj srbski geler puce, jos
srbsko unuce da imam, isto bi me bolilo isto bi me ubilo!
Slusaj me tata, pun mi kurac i tebe i rata, i ustasa i cetnika i partizana
i domobrana, ja volim nju vise nego ti domovinu, Tudmana i generale,
ja volim nju i boli me kurac za ostale. Ona je moj pljesak,ona je moja oluja,
moja crkva i papa ona je moja spomenica rata, unprofor prevlaka, ona
je moja haska klupa, ona i djete su mi bitni vise nego ti i sve to skupa!!!
Otac se skameni, otac se nemice otac zanijemi, Marija mu smirujuce
sakama stisce ramena, u sobi muk i zvuk dolazi sa linije, svira linija i Mate
Bulic Gori borovina, gori gori mater joj jebem, on gori dok gleda sina
kako ga ne jebe, ni pet posto, on je naprosto sretan sa cetnikusom,
gleda svog Ivana, svoje dijete, kako je hrabar i odvazen ko on devedesete.
Al nije on sad zato spreman, on ga napusta spremno i nije mu svejedno,
zivjece bez pomoci mame i oca, na njihovu spravu napusta nu ulicu Bozidara
Markovca Travnog, drzi milaninu saku cvrsto, volim te kaze klinac klinki, bice sve uredu, VJERUJ MI!
Cuando es más joven
Él es más joven, nació tarde y no entiende por qué su padre dice
que todos los serbios deberían ser colgados, ¿cómo explicarle que ama precisamente a ella
una serbia, la hija de Milan, cómo explicarle al padre en qué lío estaba metido
en el que los serbios mataron a todo un pelotón, cómo explicar el juego en el que siempre iba primero
que nació en Zagreb en el '85 igual que él, y que ahora lleva su hijo,
necesita al viejo cantante como a ella le gusta cuando todo comenzó
cuando estuvo con él en el baile de graduación.
Ellos son niños urbanos, prefieren los ex y las fiestas, no les interesan
las nutrias ni los partidos comunistas, solo aman al Dinamo, a Edia y a Tuzda,
los pacifistas quiebran todo lo hecho en EE. UU., son metrópolis, curiosos, son
Radio 101, si les preguntas quién es el presidente dirán no sé. Es tarde
para fallar, sinceramente no quieren fallar, los locos estudiantes de graduación se aman y quieren a su hijo.
Tengo un plan, dirán papá y mamá, ella es Ana, da igual, todos la llaman así,
no dirán que su verdadero nombre es Milana, pero no, lo descubrirían tarde o temprano,
a papá le gusta cuando soy sincero, así que les diré ahora. En Travno, edificio
con ascensor hasta el cuarto piso, apellido Marusic, su madre les abre la puerta:
Buenas noches, huele bien a sarma, ella es mi novia; Encantado, señores, soy Milana.
Soy Marija, encantada, siéntense, la cena está lista.
Eres tan guapa, ve a la mesa, iré enseguida. En la mesa, papá con su copa,
fumando cigarrillos Columbo, en la pared, una placa de Franjo de la guerra con bayonetas.
¿A quién ven mis ojos, bendito Jesús, apretón de manos masculinas sudorosas
y la pregunta, ¿cuál es tu nombre? Milana, ella dice suavemente, y realmente me alegra.
¿Apellido? No importa... ¡Sí importa, pequeña! ¡Traes chetniks a casa, tienes huevos!
Eso no es todo, papá, Milana está conmigo y está embarazada, tres meses ya,
venimos a decírselo y luego iremos a su padre Milana y a su madre Jele.
Franjo, esa es su vida, que nuestros hijos hagan lo que quieran.
Venimos a decirte, mamá, primero a ti, nos casaremos... Si piensas casarte con ella,
entonces el chico puede largarse cómodamente del apartamento, y ambos sabemos
que no tienes a dónde ir. Se levanta de la mesa, mira a Milana y dice:
¡Milana, vámonos, vámonos de aquí a la mierda! ¡Iván, para! Iván se detiene,
el padre se arrodilla, el padre llora, en su mano derecha un seguro, el padre llora,
en su mano izquierda una bomba de Kragujevac, su corazón se acelera y dice:
No me importa, mis hijos, me da igual, si esta bala serbia explota, si tuviera
un nieto serbio, me dolería igual, me mataría igual.
Escúchame, papá, estoy harto de ti y de la guerra, de los ustachas y los chetniks,
de los partisanos y los domobranos, amo más a ella que a mi patria,
a Tudjman y a los generales, la amo a ella y me importa un carajo el resto.
Ella es mi aplauso, mi tormenta, mi iglesia y papa, es mi placa de guerra,
UNPROFOR en Prevlaka, es mi banco en La Haya, ella y el niño son más importantes
que tú y todo lo demás juntos. El padre se queda petrificado, el padre no se mueve,
el padre se queda callado, Marija le aprieta los hombros tranquilizándolo,
en la habitación hay silencio y suena la línea, suena la línea y Mate Bulic
'Gori borovina', arde, arde su madre, se quema mientras ve a su hijo
cómo no lo traiciona ni un poco, simplemente está feliz con el chetnik,
mira a su Iván, a su hijo, valiente y decidido como él en los años noventa.
Pero ahora no está preparado para eso, lo deja con determinación y no le importa,
vivirá sin la ayuda de mamá y papá, deja la calle Bozidara Markovca en Travno,
sostiene fuerte la mano de Milana, te amo, dice el chico a la chica, todo estará bien, ¡CRÉEME!



Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Edo Maajka y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: