De concubine

De concubina

De concubine

En su tierra natal él la había arruinadoIn 't moederland had hij 't verbruid
Y su familia, refinada y ricaEn zijn familie, net en rijk
Lo ignoraron... una decisión rápida...Negeerden hem... een kort besluit...
Él se enlistó en HarderwijkHij tekende te Harderwijk
Se fue a tierras lejanasHij toog naar 't verre zonneland
Luchó por la bandera patriaStreed voor de vaderlandse vlag
Todos lo consideraban un buen tipoElkeen vond hem een flinke vent
Hasta que finalmente vio a Mina...Totdat hij eind'lijk Mina zag...

Ella era su ángel en estas tierrasZij was z'n engel in deze oorden
Su posesión más preciadaZijn dierbaarste kleinood
Ella lo seguíaZij slofte mede
En todos sus pasosOp al z'n schreden
Y estaba satisfechaEn was tevreden!

Si pensaba en su lejana tierra natalDacht hij aan 't verre moederland
Una lágrima brotaba en sus ojosDan welde in z'n oog 'n traan
Pero nunca pasó por su menteDoch nimmer kwam 't in z'n verstand
Volver a EuropaWeer naar Europa terug te gaan
Después de quince años se jubilóNa vijftien jaar nam hij pensioen
Alquiló una cabaña para los dosHij huurde 'n hutje voor hen twee
Pero en la oscura aldea... entoncesMaar in de donk're kampong... toen
Sintió su dolor de vida...Gevoelde hij zijn levenswee...

Entonces comenzaron los problemas, se enfermóToen werd het tobben, hij werd krank
Y una parálisis lo derribóEn een verlamming wierp hem neer
Ni médico javanés, comida ni bebidaGeen dokter djawa, spijs noch drank
Le devolvieron las fuerzas de antañoGaf hem de krachten van weleer
Había perdido la voz, pero en su miradaZijn spraak was weg, maar in zijn blik
Se reflejaba una profunda gratitud...Lag diepgevoelde dankbaarheid...
Su última despedida, su último suspiroZijn laatste groet, zijn laatste snik
Aún estaba dedicado a su amada MinaWas nog aan Mina-lief gewijd

El último viaje que emprendió entoncesDe laatste tocht die hij toen deed
Lejos de su casa y patriaVer van zijn huis en vaderland
Fue sin larga comitivaWas zonder lange rijtuigstoet
Sin un solo parienteZonder een enk'le bloedverwant
Ella lo siguió en un dos caballosZij volgde in een dos-a-dos
Al cementerio, su amiga y señoraNaar 't kerkhof, hare vriend en heer
Y de su pañuelo lanzóEn uit haar slendang strooide zij
Flores de jazmín en su lugar de descanso...Melatie in zijn rustplaats neer...

Ella era su ángel en estas tierrasZij was z'n engel in deze oorden
Su posesión más preciadaZijn dierbaarste kleinood
Ella lo seguíaZij slofte mede
Con pasos lentosMet lome schreden
¡Que descanse en paz!...Hij ruste in vrede!...