Le Temps des Fleurs Fanées

De Tijd van Verwilderde Bloemen

Le Temps des Fleurs Fanées

De bloemen sliepen op de pianoLes fleurs dormaient sur le piano
In een te warme kamerDans un appartement trop chaud
Het witte gordijn bewoog nauwelijksLe rideau blanc bougeait à peine
Onder het licht van de SeineSous la lumière de la Seine

Jij keek naar de avond die vielTu regardais tomber le soir
Zonder echt mijn blik te zoekenSans vraiment chercher mon regard
En de stilte tussen onze stemmenEt le silence entre nos voix
Groeit soms zachtjes groterGrandissait doucement parfois

De wind koelde langzaam afLe vent refroidissait lentement
Zoals onze gebaren van vroegerComme nos gestes d'avant
Zelfs de oude Italiaanse plaatMême le vieux disque italien
Draaide treuriger dan goedTournait plus triste que bien

De tijd van verwilderde bloemenLe temps des fleurs fanées
Komt terug, zeker, op een zomeravondRevient, certes, un soir d'été
Als een geur die al verloren isComme un parfum déjà perdu
In de straten waar we niet meer wonenDans les rues que l'on n'habite plus

Onze handen glijden naar de stilteNos mains glissaient vers le silence
Zonder woede, zonder geweldSans colère, sans violence
Als twee vermoeide seizoenenComme deux saisons fatiguées
Die zich zonder te praten verwijderenQui s'éloignent sans parler

De regen glansde op de balkonsLa pluie brillait sur les balcons
De kranten spraken over het seizoenLes journaux parlaient de saison
En wij bleven bij de ramenEt nous restions près des fenêtres
Kijkend naar de wereld die verdwijntÀ regarder le monde disparaître

Jouw grijze jas bij de deurTon manteau gris près de la porte
Leek al ergens anders heen te gaanSemblait déjà partir ailleurs
Zoals die treinen die niets meenemenComme ces trains que rien n'emporte
Behalve de trage woestijnSinon la lenteur désert

Minis vielen op de cafésMinis tombaient sur les cafés
De lampen werden goudkleurigLes lampes devenaient dorées
En in de rook van de spiegelEt dans la fumée du miroir
Zag ik ons verhaal stervenJe voyais mourir notre histoire

De tijd van verwilderde bloemenLe temps des fleurs fanées
Leeft nog in de oude wijkenVit encore dans les vieux quartiers
In de liedjes na middernachtDans les chansons après minuit
En de langzame regen van ParijsEt les pluies lentes de Paris

Zelfs de rozen op de tafelMême les roses sur la table
Hadden iets onbestendigsAvaient quelque chose d'instable
Als een liefde die vloeibaar werdComme un amour devenu flot
Onder de lichten die naar ons smaaktenSous les lumières au goût de nous

We hebben onze harten niet gebrokenNous n'avons pas brisé nos cœurs
De tijd deed het met zachtheidLe temps l'a fait avec douceur
Zoals de wind tegen de bloemenComme le vent contre les fleurs
Die vallen zonder geluid te makenQui tombent sans faire de bruit

De tijd van verwilderde bloemenLe temps des fleurs fanées
Blijft hangen in de jarenReste suspendu aux années
Als een laatste vergeten glasComme un dernier verre oublié
In een bijna gesloten caféDans un café presque fermé

En soms onder de straatlantaarnsEt parfois sous les réverbères
Wanneer de winter de steen doorkruistQuand l'hiver traverse la pierre
Denk ik jouw zwervende schaduw weer te zienJe crois revoir ton ombre errée
Tussen de bloemen die al verwelkt zijnParmi les fleurs déjà fanées