A Foggy Day

Een Mistige Dag

A Foggy Day

Ik was een vreemdeling in de stadI was a stranger in the city
De mensen die ik kende, waren van buitenafOut of town were the people I knew
Ik had dat gevoel van zelfmedelijdenI had that feeling of self-pity
Wat te doen, wat te doen, wat te doenWhat to do, what to do, what to do
De vooruitzichten waren beslist somberThe outlook was decidedly blue

Maar terwijl ik alleen door de mistige straten liepBut as I walked through the foggy streets alone
Bleek het de gelukkigste dag te zijn die ik kendeIt turned out to be the luckiest day I've known

Een mistige dag, in Londen stadA foggy day, in london town
Had me laag, had me downHad me low, had me down
Ik keek naar de ochtend, met veel alarmI viewed the morning, with much alarm
Het British Museum, had zijn charme verlorenBritish museum, had lost it's charm

Hoe lang vroeg ik me af,How long I wondered,
Kon dit zo doorgaanCould this thing last
Maar het tijdperk van wonderen, was nog niet voorbijBut the age of miracles, hadn't past
Want plotseling zag ik jou daarFor suddenly, I saw you there
En door mistig Londen,And through foggy london town,
Scheen de zon overalThe sun was shining everywhere

Want plotseling zag ik jou daarFor suddenly, I saw you there
En door mistig Londen,And through foggy london town,
Scheen de zon overalThe sun was shining everywhere

OveralEverywhere
OveralEverywhere
OveralEverywhere