Hoşçakal

Vaarwel

Hoşçakal

Jij hebt nooit gezienSen hiç görmedin
We leken op het geven van waterSu vermeye benzedik
Aan plastic bloemenPlastik çiçeklere
Jij hebt nooit gezienHiç görmedin

Jij hebt nooit gezienSen hiç görmedin
We dansten zonder te stoppenDans ettik durmadan
Op gebroken glasKırık camlar üstünde

Jij, net als alles wat op jou lijktSen öyle sana benzeyen her şey gibi
Smeltend in jouw handen, ikErirken avuçlarında ben
Vergeet hetUnutuyorum

VaarwelHoşçakal
Wat er ook gebeurt, zonder jouOlacaklar sensiz olsun
Ik blijf niet meer in jouw leegtesDaha durmam boşluklarında ben
Ik vergeet hetUnutuyorum

Jij hebt nooit gezienSen hiç görmedin
Dit was zo van tevoren geschrevenBaştan böyle yazılmış
Er is niemand voor iemandYok kimsesi kimsenin
Helemaal niemandHiç kimsenin

Jij hebt nooit gezienSen hiç görmedin
Het einde was al geschrevenSonu baştan yazılmış
Het is voorbij, voorbij, voorbij, mijn woorden.Bitti bitti bitti kelimelerim.

Jij, net als alles wat op jou lijktSen öyle sana benzeyen her şey gibi
Smeltend in jouw handenErirken avuçlarında
Ik vergeet hetBen unutuyorum

VaarwelHoşçakal
Wat er ook gebeurt, zonder jouOlacaklar sensiz olsun
Ik blijf niet meer in jouw leegtesDaha durmam boşluklarında ben
Ik vergeet hetUnutuyorum

VaarwelHoşçakal
Wat er ook gebeurt, zonder jouOlacaklar sensiz olsun
Ik blijf niet meer in jouw leegtesDaha durmam boşluklarında ben
Ik vergeet hetUnutuyorum

VaarwelHoşçakal
Wat er ook gebeurt, zonder jouOlacaklar sensiz olsun
Ik blijf niet meer in mijn leegtesDaha durmam boşluklarımda ben
Ik vergeet hetUnutuyorum
Ik vergeet hetUnutuyorum